ქალი რულზე

ქალი მძღოლების (უმეტესობის გთხოვთ აქაც და ქვემოთც გაითვალისწინოთ – საუბარია მხოლოდ უმეტესობაზე) – ატარებს ცუდად, და ეს უნივერსალურია რა გასაკვირიც არ უნდა იყოს – მთლი პლანეტისთვის.

მოდით მოვილაპარაკოთ ასე:

– კი არსებობენ ცუდი მძღოლი – კაცებიც (და ამ “ც”-თი უკვე ყველაფერი ნათვამი) – მოდით ვთვათ რომ 20% კაცებისა ცუდი მძღოლები არიან! (არადა გადამეტებაა მარა ავიღოთ პა მაქსიმუმუ)

– კი არსებობენ კარგი მძღოლი ქალებიც – და მოდით დავუშვათ რო 10% კარგი მძღოლები არიან ქალები (რადა არა) – მარა მაინც.

კი მარა რაშია ქალი მძღოლების პრობლემა? – მე იასნია შორს ვარ იმ აზრისგან რო “@!@ზე ფიქრობს ეგ” – კაცები უფრო ხშირად ფიქრობენ შესაბამის საქსექსო ორგანოზე “ზარულიომ”

“ცუდი კაცი მძღოლი” არის:

– მძღოლი რომელიც დადის იდიოტურად ნელა ცარიელ ქუჩაზე

– მძღოლი რომელიც იკავებს 2 ან მეტ ზოლს ნაცვლად ერთისა (და იმ ერთზეც კიდეში გადაწევისა რო ჯამში 2 ზოლზე 3 მანქანა დაეტიოს სვეტაოფრზე)

– მძღოლი რომელიც არ იყურება აქეთ იქეთ გზაჯვარედინებზე

– მძღოლი რომელიც ატორმუზებს – უადგილო ადგილას

– მძღოლი რომელიც მოსახვევში შესვლისას ლამის ჩერდება – ისე რო ტრაკი ჯერ არ გაუწევია ძირითადი სავალი გზიდან და არ მომხვევ ხალხს – გაიძულებს რეზკა დაატორმუზო სანამ გააჯვამს – არადა მოსახვევი თავისუფალია.

– მძღოლი რომელიც გადადის რიგიდან რიგში გაუხედავად – ან აშკარად იმაზე ნელა ვიდრე გვერდითა რიგი მოძრაობს

– მძღოლი რომელიც უხვევს მეორე და მესამე რიგიდან პირდაპირ მოსახვევში – თანაც ნელა – ისე რო მთელ მოძრაობას აფერხებს (bmw-შნიკი რო “შეტეხავს” მეორე რიგიდან  – იასნია ნერვების მომშლელია მარა ქე მაინც 1 წამიანი ეპიზოდია და ვსიო და…)

რამდენჯერ თქვით “ქალეეები…” მამრა მკითხველებმა ამ driving error_ების აღწერისას?

კი ქალი მძღოლების 90% არის როგორც კაცი მძღოლების ის 20% ცუდი მძღოლები რო არიან

და არაფერ შუაშია პრავის გამცემი კომისია ან ბილეთების შემდგენი ან რო “კიდე უფრო გამაარტივეს მაგ ოხრებმა” – როგორიც არ უნდა იყოს ტესტი – ყველა ჩააბარებს ტესტს ასე თუ ისე, იმიტო რო უმეტესობა ზემოთ აღწერილი პრობლემა უფრო fair play_ის რანგში გადის ვიდრე წესებითაა დადგენილი.

და კი ქალბატონებო – fair play_ის გზაზე – ქვია საგზაო მოძრაობა და საგზაო მოძრაობის წესები მას არეგულირებს მხოლოდ იმდენად რამდენადაც შეიძლება დაარეგულირო მოძრაობა ისე რო სუ ავარიები არ ხდებოდეს.

ქალების უმეტესობას, ჩესნა რო კითხავ – კიდიათ საგზაო მოძრაობა, აი იმენნა კიდიათ, პრიამა გეტყვიან რო დიახაც – როგორც მინდა ისე დავდივარ, ამიარონ სხვებმა გვერდი – როცა კაცი იქცევა იგივენაირად – ქვია @!@ მძღოლი. და პირველი რეაქცია გაქ რო ამ ქალს თავის თავი გონია ტორტი და გონია რო ყველაფრის უფლება აქ, რაც ასევე სიმართლეა ნაწილობრივ, მარა ძაღლის ნამდვილი თავი ცოტა სხვაგან არის დამალული

ქალებს ეს ვაფშე ხშირად ემართებათ, არ ვიცი ამის მიზეზი რა არის – ზედმეტი ქარაფშუტობა, მომხმარებლურობა მამრების მიმართ თუ ლამის – სპეციალურად აკეთებენ ასე, მარა – წარმოიდგინეთ გოგო უყურებს კინოებს კომპიუტერზე, მარა არასოდეს არ აკვირდება რას აკეთბენ სანამ კინო გაეშვება, როგორ ირთვება კომპიუტერი, როგორ უშვებენ ექსპლორერს, როგორ ქაჩავენ, როგორ შედიან მერე ფოლდერში და მოქაჩისვე პროცესში უშვებენ მაგალითდ .part ფაილს (firefox-ის შემთხვევაში) – გოგო ჯდება კომპთნ, აუუუ ჩავრთოთ, ტლიკინებს რაღცას სანამ ვინმე კაცი ამ ყველაფერს აგვარებს – და ცოტა ხანი მასუსის და კლავიატურის წკაპუნის მერე – ვუალია – კინო გაეშვა.

რა ხდებოდა ერთი 5-6 წლის წინ როცა ასეთი დუროჩკა მარტო რჩებოდა კომპთნ და უნდოდა კინოს ყურება? – სწორია – “აუუუ დათუჩიიი რა უნდა ვქნაა?” – და წავიდა 30 წუთიანი ახსნა სად რას დააკლიკოს…

და გგონიათ ტუპიაკია ვინმე? – არა ნუ არის გარკვეული სტატისტიკურად მართებული გადახრა იასნია – მარა ჯამში დღეს ხო ყველა უშვებს არა კინოებს? – ეგრევე აუცილებლად 15 წლის მერე უბრალოდ იარსებებს “ცუდი მძღოლები” და ვსიო – სქესზე აღარ იქნება დამოკიდებული.

და როგორც ავღწერე მიზეზი – არის ქალების აღზრდაში და ნატურაში

1. 3 წლის ვილიამიც კი სუ იქაჩება რულთან დასაჯდომად და სუ მეკითხება რო გაიზრდება ხო მართვს მანქანას თავისით? – მთელი ცხოვრების მანძილზე ის აუცილებლად მოითხოვს წინ დაჯდომას – და წინ როცა იჯდება – აუცილებლად დააკვირდება საგზაო მოძრაობას, მუდმივად, ყოველ წამს, დღეს უკვე მეკითხება რატო გავბრაზდი და მიწევს ახსნა რო იმან იქეთ შეუხვია და იმიტომ, და ყველა ბიჭი სვამს ამ კითხვებს და რაც მეტია ასაკი – უფრო კარგად იაზრებს რა მოხდა, და გროვდება უზარმაზარი გამოცდილება და პრაქტიკული მაგალითების მასალა. გოგოები – ჩვენ თობაშიც კი – არ ფიქრობდნენ რო მანქანა მოუწევდათ ვ ჟიზნი – ამიტომ ჩვენი თაობის გოგოებიც კი ზიან მანქანაში “პასაჟირად” – თუმდაც წინ იჯდნენ – ზიან გვერდულად, ან კიდიათ მოძრაობა და ხდება – მთლიანად მინდობილები არიან მძღოლზე, მაშინ როცა ნებისმიერი მამრი პასაჟირი – მანქანის მართვის პრაქტიკულად თანამონაწილეა – და ნებისმიერ მილიწამს რული რო გაუქრეს მძღოლს და გაუჩნდეს წინ მჯდომ მამრ პასაჟირს – ის ისევე გააგრძლებს მოძრაობას – თითქოს არაფერი მომხდარა.

პრაქტიკის დაგროვება ხდება პასაჟირად ჯდომისას და მუდმივი ანალიზით რა ხდება გზაზე, არა უბრალოდ “ვაიმე კინაღამ დავეჯახეთ” არამედ ყველა ნიუანსი და მომენტი, ის რო სვეტაფორზე “პლოტნად” დადგე, ის რო წინასწარ დაიკავო რიგი მოსახვევად, ის რო რატო მივზოზინობთ? და ა.შ.

რამდენმა ქალმა შეიცხადეთ: “ოოო ეხლა იმაზე ვიზრუნო რამდენი მანქანა დაეტევა სიგანეში სვეტაფორზე??”  – დიახ – მაგას ქვია საგზაო მოძრაობაში მონაწილეობა, რომელიც გულისხმობს საგზაო მოძრაობის – ანუ ტრაფიკის – მაქსიმალურად გაუმჯობესებაში მუდმივ წვლილს, ყველამ რო თვენსავით იაროს – 5 მანქანაც რო იყოს ქალაქში – სუ პრობკები იქნება. მაგას ქვია fair play გზაზე.

2. ქალებს ახასიათებთ ჩემთვის ამოუცნობი საკუთარ თვითგანვითრებაში თვდაუჯერებლობა – ის რო “უნდა ვისწავლო” – და მაგიური რწმენა ამ სწავლისადმი. რამდენჯერაც მე გამიგია რო იმის ნაცვლად რო რამე აკეთონ და კეთებაში ისწავლონ, ან უყურონ და მერე ცოტ-ცოტა ცადონ ან რამე მსგავსით იმენნა გაისიგრძ განონ – არა – ქალი ამბობს “ვისწავლი” – ფული უნდა გადაიხადოს, ვიღცამ უნდა რაღაც თეზისები დაუსვას, ნახევარს მაინც ვერც ქალი იგებს იქედან და ვერც კაცი, მერე მიიღოს დამადასტურებელი რამე – ფურცელი  -რო “ისწავლა” – და მერე აღმოაჩინოს როგორ არი ყველაფერი “ნა ძელე” და დიდი ხანი საკუთარ თავთან ომის მერე ზოგიერთი ივიწყებს რაც ისწავლა და სწავლობს ახლიდან – ისე როგორც სინამდვილეშია.

3. ქალებს უტყდებათ “შოფრობა” – მგონი დაახლოებით ისევე როგორც ჩვენ გვიტყდება სახლის დალაგება, ან ჭურჭლის დარეცხვა, ან… პროდუქტების ამოტანა – აი ხო არაფერი, პირიქით დაჟე – მარა მაინც ყველა კაცს ყოველთვის ავიწყდება რაღაცის ამოტანა, და ალბათ იმიტო რო ქვეცნობიერად გვინდა რო ცუდად შევასრულოთ დავალება – იმიტომ რო გვინდა რო მეტი არ დაგვავალონ – მარა როცა უკვე იასნია რო მაინც დაგვავალებენ – მერე ალბათ იმიტო რო გვიტყდება… ნუ პროდუქტები უფრო ცუდი მაგალითია მარა ჭურჭლის დარეცხვა – სამოე ანო.

ქალებს უტყდებათ იყვნენ შოფრები, იჯდნენ რულთან – იფიქრონ მარტო გზაზე და მათი მთვარი საქმე იმ წამს იყოს – ვაჟძენია (იმენნა ამ სიტყვით) – არა – ქალი ზის რულზე, ფიქრობს ყველაფერზე რაზეც შეიძლება, უსმენს მუსიკას, სამსახურზე, ოჯახურ პრობლემებზე – ოღონდ არ იყოს “უბრალო შოფერი”

4. ნუ პარალელურად ქალებს იასნია ღუპავს მრავალ-არხიანობა მათი აზროვნების, მარა მათ სძალუძთ დროებით გათიშვა ზედმეტი აზრების – მარა არ შვებიან, თვლიან რო რულზე – დრო არ უნდა დაკარგო, რული – არის დროის კარგვა – დიახ – არის დროის კარგვა – ამიტომ უნდა ჩქარა იარო, კარგად იარო – და მალე მიხვიდე სადაც მიდიხარ, გადმოხვიდე მანქანიდან და მერე იფიქრო რაზეც გინდა – და არა რულზე იფიქრო და იარო 2 საათი და დედა უტირო მთელ საგზაო მოძრაობას.

ჯამში დიდი ხანი ტარების მერე – ქალები კარგად ატარებენ – იმიტო რო ბოლო ს დაბოლოს უგროვდებათ ის ინფორმაციული და ტექნიკური გამოცდილება – რომელსაც მამრები იღბენ მთლი ზრდის პროცესში.

“არასოდეს არ გაასწრო ავტობუსს სვეტაფორზე დაძრისას სანამ არ დატოვებთ გზაჯვარედინს, აი ასე გაასწრო იმან და იმან და იქედან მოქროდა მანქანა და მოკვდა”

ქალი: “რად მინდა ეს უსარგებლო ინფორმაცია, რა სისულელეებს მეუნები ვერ გავიგე”

და შენ ხვდები რო შენი მთელი მძღოლობა – ასეთი პრაქტიკული მაგალითებისგან შედგება – რულზე არ იგრძნობა რამდენად აპასნია ყოველი წამი, არ იგრძნობა რო 10 სანტრიმეტირ მარჯვნივ და იმხელა ბრახვანი იქნება და ისეთი დაიმტვრევი რო ძლივს აგაწყობენ – რულზე ან ყველაფერი მშვიდად და კარგად არი და არაფერი არ ხდება საერთოდ – ან უცებ პიზდააა.

და მხოლოდ პრაქტიკული მაგალითბი, სტრაშილკები – გინარჩუნებს მუდმივად ყურადღბიანს.

დღეს მოზარდმა გოგოებმა უკვე იციან რო ატარებენ მანქანას მომავალში და მე იმედი მაქ რო უფრო აქცევენ ყურადღებას მოძრაობას ბავშობიდანვე.

უფრო აკვირდებიან რა ხდება და რატო ხდება,მანქანა არ არის ‘მამრობითი გენის’ ამბავი – უბრალოდ ვილიამი ხედავს მამას რულზე და ვერ ხედავს დედას, იგივე ჭირთ ბავშვ გოგოებს რომლების დედებიც არ ატარებენ და ამიტომ არ ბაძავენ.

გავიმეორებ წინა პოსტის დედა აზრს – სადაც წერია “ყველა” წაიკითხეთ – უმეტესობა, სადაც ნაგულისხმებია “ყველა” – იგულისხმეთ უმეტესობა. არ დამიწყოთ მერე…

კი ქალბატონებო – ამაშია “გადარჩენა” – საგზაო მოძრაობას ქმნის ყველა მისი მონაწილე, და “ფეხებზე მკიდია მინიუბკა მაცვია”  – არ არის სწორი მიდგომა, მაშინ ჩვენ ყლე გვაბია, ფეხებზე გვკიდია და ჩამოაჯვით მანქანიდან და ნუ ატარებთ.

უყურეთ საგზაო მოძრაობას, აანალიზეთ – დაეხმარეთ დაჟე რჩევებით მძღოლს – ყველაზე კარგი სწავლა ასე ხდება

კიდევ ბევრს არ ესმის რო თვითონ შეიძლება არ დაიმტვრეს – რო “პადრეზანიესას” – უმეტეს შემთხვევაში – უკანა მანქანა ასწრებს რეაგირებას – სამაგიეროდ დაიმტვრევა შემდეგი, საავარიო სიტუაციას ქმნით – ან არავინ არ დაიმტვრევა მარა გაიჩითება მინი პრობკა, რომლის ბოლოშიც ცუდად დაატორმუზებს მარშუტკა, იმ მარშუტკას ძლივს ააცელს ვიღაც მანქანა რომელსაც გული გაუსკდება – და მთელი გზა ივლის აკანკალებული და შეშინებული – და რულზე შეშინებული ჯდომა (ეტა ტოჟე თვენ გეხებათ) – ახუთმაგებს “რაიმეს მოწევის” შანსს

კიდევ ახუთმაგებს ხიფათის შანსებს ნელა სიარული, როცა შეზღუდვა წერია 50, უნდა იაროთ 60-ით და არა 40-ით!! – ნელა სიარულისა ყველა გისწრებს – როცა გისწრებენ – ვერ აკონტროლებ სიტუაციას და ოდნავ ძიორნეშსია და ვინმეს გასდებ, ვერ იცვლი რიგს, ვერ შედიხარ მოსახვევში, ყველაფერი გიჭირს – როცა მოძრაობ საშუალოზე ნელა

ჯობია იარო ოდნავ ჩქარა – თვისუფალი ხარ უფრო მანევრირებისას, არ აფუჭებ საგზაო მოძრაობას – არ “ჩნდებიან ” მანქანები მარჯვენა მხრიდან – აბგონზე…

Advertisements

ისევ ახსნა-განმარტებითი წერილი

it’s so funny

ისევ და ისევ იმისთვის რო ქალებს რამე გააგებინო – უნდა გადაატრიალო მაგალითი მათზე:
წარმოიდგინეთ ვინმე გოგო თავის ბლოგზე წერს “ამოვიდა ყელში ეს მურთაზები!”
რას იფიქრებთ ჩემზე მე რო შევვარდები, ვიღაც როჟა, არ მოვუხსენიებივარ და არაფერი – დაჟე ნაცნობი არ ვარ, და ვუწერ “მე არ ვარ მურთაზი!” და მერე იქვე რო დავამატებ “და ვაფშე რა მურთაზიკოების წრეში ტრიალებ ჩემი, სად იპოვნე” – პრი ეტომ იქვე ვუწერ რო “ხო მამენტ უმეტესობა მურთაზია”

ვოტ ი განსაჯეთ რას ვფიქრობ მე ასეთ კომენტარებზე, როგორ მეღიმება და არც ვიცი რა გიპასუხოთ – კი, ყველა “სხვანაირია” – და კი “სხვა ყველა – მასეთია კი…” – და არცერთი არ ტყუის, იცით ყველა მანიაკ სერიულ მკვლელსაც კი – თავის თავი გონია კაი როჟა, გიფიქრიათ ამაზე? – დაჟე ბრეივიკს არ გონია რო უბრალოდ უმოწყალო მკვლელია, არა, თავის თავთან – ბრეივიკი ცამდე მართალია, რაღაც “კარგ საქმეს” აკეთებს – თქვენი აზრით მე მოველი რო აქ ვინმე გოგო შემოვა – წაიკითხავს და იტყვის – “უფ ზუსტად ჩემზეა”-ო? – არადა დასაფასებელი იქნებოდა.

არ არის საჭირო თავის მართლება, არავის კონკრეტულად არაფერში არ ვადანაშაულებ, არა – ძირითადად მეც “სხვანაირი” გოგოები მომწონს და მეც მაქვს მეგობრული სექსიც და “წარმატებული ურთიერთობის” ჩემებური მაგალითებიც – მარა ის ერთეულებია… და უჟ ტოჩნა ვერანაირად ვერ სისტემატიზირდება… სამაგიეროდ – ყველა მათგანი აღიარებს რო ცხოვრების ზოგიერთ ეტაპებზე “მიუქარავს” – ყველფერი ის რასაც მე ავღწერ, მამენტ ასე ხდება ამ გამოცდილების დაგროვება – ისენი ყვებიან თავიანთ შეცდომებზე, ხოლო შეცდომებს კი აღიარებენ მაშინ – როცა შეიცვალე უკვე.

მერე მე ვაგროვებ და ვანზოგადებ. ავად თუ კარგად – თავად განსაჯეთ.

ნუ იღებთ მაინდამაინც აგრესიად – ხო მეთანხმებით რო “ძირითადად ასეა”? – ხოდა შეეცადეთ კიდევ ერთხელ გაიაზროთ და გაუსვათ ხაზები – რატომ არის ასე, რატომ ხდება ხოლმე ასე, გაიხსენოთ როცა “კიღამ წაგიცდათ ხელი” და კიღამ ისევე მოიქეცით – და იყავით “კარგები” – ნე ნადა მნე ნიჩივო დაკაზივაწ – გლავნოე თქვენ თავთან იყავით მასეთები და მი აცენიმ დოლჟნიმ ობრაზომ – აუცილებლად.

ძალიან დამაფიქრებელია რო თუმდაც 2-ჯერ უფრო “დამჯმელ” ბლოგს კაცების “სტანდარტულ მინუსებზე” – კაცები ბევრად უფრო კონსტრუქციულად მიიღებენ სინამდვილეში, არ მოველოდი ქალებისგან რომლებსაც იმუნიტეტი აქვთ სარკაზმისა და ცინიზმისადმი ღრმა ბავშობიდანვე

ტრანსგენდერული მეგობრობა, ანუ შენ რო გიყვარს და პლატონა რო ტ@!#ვს

ყველაზე უსამართლო და უმადური რამე პლანეტაზე – ლამაზ გოგოსთან – მეგობრობა.

ამ თემის ორი მხრიდან განხილვა შეიძლება:

ბიჭის მხრიდან – რომელსაც “სიცოცხლეზე მეტად უყვარს” მარა “ეშინია გამოტყდომა”

და გოგოს მხრიდან – რომელიც დარწმუნებულია რო მათ ჭეშმარიტად პლატონური ნამდვილი მეგობრობა აკავშირებთ და აქტიურად სარგებლობს იმ ბიჭით

სანამ გაბრაზებული ფანები კიდევ აკივლდნენ ეს რა ხალხში გაქ საქმეო – გიმეორებთ – ხშირად რასაც ვწერ არის უტრირება, დაჟე ფიგურალურადაც ვწერ ხოლმე – ნი ნადა დუმაწ რო 1 კონკრეტულ ადამიანში შემხვედრია ყველა ის თვისება რასაც ავღწერ, ან რომ მაინდამაინც აი ის გოგო თქვენ რო იცით და გგონიათ – ის არის მასეთი (ეტა ნა ზემეტკუ წემჟე გოგო – მერე რო მაგიდაზე მუშტებს მირახუნებენ რას იფიქრებს ჩემზე ხალხი რეებს წერო) – ეს ყველაფერი არის ჩემი უკიდეგანო რა თქმა უნდა ფანტაზიის ნაყოფი

თქვენ თვითონ რამდენი დაქალი გყავთ? – ცოტა, უმეტესობა გოგოებისა იტყვის რო სკოლის მერე სულ 1-2 დაქალი ყავს, რო გოგოებთან ვერ მეგობრობს, რო უამრავი ბიჭი მეგობარი ყავს და “გოგოები რავი… სწერვები არიან რა… ეგოისტკები… ნამდვილი დაქალები რაც მყავს მყავს და დანარჩნები… ვერ ვიტან გოგოებს” – ნუ იასნია თქვენ ხომ ასე არ ხართ – მარა რეალურად დაფიქრდით რეალურად რამდენ გოგოს თვლით რეალურად ახლო მეგობრად. ზა ტო ბიჭები – ოხრად ხომ?

რატომ?

იმიტო რო მეგობარი გოგოსგან – никакой.

შკაფის გადათრევა გინდა? – მე მყავს ამისთვის 30 ბიჭი მეგობარი, მინდა რო ვიწუწუნო რა @!@ები არიან ქალები – ასევე 30 ბიჭი დარაზმული მელოდება საკუთარი ცხოვრებიდან მაგალითებსაც დამიმატებენ, ვ რაზვედკუ იწი? – 5 ბიჭი მყავს ასეთიც. ნეჩემ ზანიაცცა? – ნებისმიერი ბიჭი გარშემო შემთავაზებს რას აპირებს დღეს და შემიძლია შევუერთდე. რჩევა მინდა რამე? (most recent one: ალუმინის დისკებს სად ასწორებენ) – ასევე არსებობს ბიჭი მეგობარი

ი ტოჟე სამოე გოგოების მხრიდან – უპონტობისას – ეძებენ გართობის საშუალებას რომელიმე ბიჭით (ვსმისლე არა მხოლოდ სექსუალური, უბრალოდ ბიჭებს ყოველთვის აქვთ რას აკეთებენ და ყოველთვის ბედნიერნი არიან დაგპატიჟონ), შკაფი გინდა ათრიოს ვინმემ? – მამრები, წუწუნი გინდა? – არავინ მოგისმენს უფრო დაინტერესებული ვიდრე მამრი, ვ რაზვედკუ ვი ნი ხოძიწე, რჩევა? – ყველა გოგო დამეთახნმება რო ვ იტოგე დაჟე ტანსაცმლის არჩვაში – ჯობია გვერდზე გყავდეს მამრი, გარდა იმისა რო მართლა ისეთ რამეს აგარჩევინებს რაშიც ონ ბი წიბე ვდულ – პა ხოდუ ქალები კიდე cruel სწერვები არიან და ხშირად გოგო რო მაჩვენებს რა აყიდინა დაქალმა – მინდა გავვარდე და დავახრჩო ხოლმე ის დაქალი – იმიტო რო სპეცომ ცუდი აყიდინა! – და ხშირად არა იმიტო რო “უნდოდა რო მახინჯი გამოჩენილიყო ეს” – პროსტო ქალებში ხო არსებობს კოდექსი რო 2 გოგოს ერთი კაბა არ უნდა ეცვას ხოდა ის კაბა რომელიც მოეწონა – თავისთვის უნდა და ამ ჯერზე ფული არ ქონდა და “გადაინახა” – ხო არა, თვენ ასე არ შვებით, ასე შვებიან ვიღაც ცუდი გოგოები რომლებიც მარტო მე მხვდებიან, ვერნეე მე რო მხვდებიან – იმ გოგოების დაქალები არიან ხოლმე.

ხოდა რად მინდა მე ბლიაძ გოგო მეგობარი?

სუ ვიღაცა მიტრაკებს “შენ გოგოებთნ არ მეგობრობ, შენ მარტო სექსი გინდა მათთან(ჩვენთან)” – და რატომ უნდა ვმეგობრობდე? – რა სარგებლობა მოაქ გოგოსთნ მეგობრობას გარდა დასიებული ყვერებისა?

ან თუ გინდათ შევცვლი “პესნიას”:

ღმერთო ჩემო, თქვენ წარმოგიდგენიათ ემეგობრო ულამაზეს ნახატს? – ან საოცრად მელოდიურ სიმფონიას? – ან რაიმე ჭკუადამაკრგვინებლად გემრიელ კერძს რომელის ერთი ლუკმის გასინჯვის მერეც გინდა გადაყარო დანა ჩანგალი, ებრდღვნე და პირდაპირ თეფშიდან შესანსლო ველურად?

უჰუ მეგობრებო – როცა უკვე მკლავებში მყოფი გოგო “წიპა გიტრაკებს” თემაზე “ეეეხ მე მეგონა მეგობრობა გინდოდა შენო” – вешаем ей ету лафшу на уши и она заткнется

ერხელ ამაზე ოზნერამ მითხრა – ანუ შენ ამბობო რო საუკეთესო ქალი არის შენი ძმაკაცი რომელმაც დღეს კაკიმტო ჩუდამ გაიღვიძა და მაგარი ნაშა ბლანძინკას ტანი აბიაო? – სანამ მე ვუპასუხებდი ვოტ იმენნა თქო თვითონვე დაეთანხმა თავის თავს (და იმის მერე ყოველ ღანე ოცნებობს რო ხვალე ბლანძინკას ტანში გაიღვიძებს და დილას სახლში დამადგება ნახე რა ტანი მაქ დროზე შემაგდე სადმე ლოგინზეო მარა… პაკა იმუ ნი ვიზიოტ 😀 )

და მეორე ნაწილი, ინსპირირებული რაღაც უ-იდიოტურესი რეალითი შოუთი სადაც “5-7-10 წლის ძველ, გოგო-ბიჭ, მეგობრებს აღიარებინებენ ერთმანეთთნ რო მთლი ეს დროა უყვარდათ ერთმანეთი” – ნუ at least რო ერთ-ერთ მათგანს უყვარდა მეორე.

ტო იესწ რო დავიკიდოთ ის უბედური მომენტი რო მთლი ეს 7 წელია ამ საწყალს უყვარს ის გოგო – და იმ გოგოს ამასობაში პლატონები ხერხავენ.

გავიდა 7 წელი და “გასკდა ეს ბედნიერი მოვლენა” – თან ამ 7 წლის მანძილზე მობეზრდა ამ გოგოსაც ეს პლატონები, როგორც იქნა, და გათხოვება უნდა უკვე და ერთი ორმა დაქალოჩკამ და დედამაც უთხრეს რო კი მარა “ფინია ნიკაკოზე” რას ფიქრობო? – ამან აააჰ კაით რა, ვაფშე ვერ აღვიქვამ სექსუალურ ობიექტადო – მარა ტვინში მაინც დაუჯდა, მამენტ კაი ქმარი იქნებოდაო, 7 წელია მიტანსო და…  – ა იშო ხუჟე – 7 წელია ვუყვარვარო იფიქრებს…

ხოდა იმის მერე რაც გასკდება ეგ ამბავი – ხო გამოდის რო მთელი მათი მეგობრობა სპლაშნოი ცბიერება იყო? – რო ეს ანძრევდა იმაზე, რო ნი დაი ბოგ – იმან იცოდა რო ამას უყვარს და ხმარობდა, რო ეს საწყალი ისმენდა პლატონებთან სვიდანიეს ისტორიებს და ემოციურად ნადგურდებოდა, რო რავი – ვიყოთ კეთილები და გვჯეროდეს სიკეთის მაინც – რო იმ გოგოს რო ეგონა რო ეს ბიჭი მხოლოდ მეგობარია და მისი თანდასწრებით იცვლიდა ხოლმე ლიფს – ეტა გრანიჩილა ს საძიზმომ…

ა ვ ბოლშინსტვე სლუჩევ, სინამდვილეში – არის კონკრეტული პროჭობა იმიტო რო მარაზმია დუმაწ რო რაც არ უნდა გჯეროდეს პლატონური მეგობრობის და სიყვარულის, მარაზმია გჯეროდეს რო ბიჭს ყვერები არ აბია…

და როცა გაიაზრებ რო ბიჭს ყვერები აბია – ან აღიარებ რო უკიდეგანო კრაკაძილი ხარ – ან მარაზმია გეგონოს რო ხანდახან მაინც არ უნდიხარ… და თუ აღიარებ რო ხანდახან მაინც უნდიხარ – მაშინ არც კიბორგაა ვირიშვილი რო სექსი უნდა მიუხედავად მეგობრობისა.

მეტიც – ბიჭი რო არ გემეგობრება – ეს კომპლიმენტია, ზნაჩით შენ ისეთი ლამაზი ხარ შენთან მეგობრობა შეუძლებელია (მეორე ლაფშა кому надо)

კი – თუ შკაფის თრევა მინდა – მამრი, თუ ვ რაზვედკუ – მამრი, თუ წუწუნი მინდა – მამრი… და კი – სამაგიეროდ – თუ სექსი მინდა – გოგო, რატოა ეს ცუდი? – კი როცა მინდა კუნთები – მახსენდება სპორცმენი ძმაკაცები, და როცა მინდა ტაკო – მახსენდები შენ – ეტაჟე ახუენნა.

ზა ტო უპონტობისას – ია ტუტ კაკ ტუტ, ტაკჟე მაგუ პრედლაჟიწ წუწუნის სმენის სერვისი – რა @!@ები არიან კაცები, წემ ბოლეე რო მე ყველაზე @!@ ვარ და მაინც მის მხარეზე ვიქნები ბოლომდე და მერე რო შეურიგდებით – არ გაგიტყდებათ ჩემთვის თვალებში შეხედვა, იმიტო რო მე ბოლომდე ვიძახდი რო რაც არის ეგ არის either take him or leave him და ნუ წუწუნებ იმაზე რო კაცი კაცია თქო. (კი ეს მნიშვნელოვანი ტაქტიკაა – თუ მოდის და წუწუნებს იმ ბიჭზე – ზნაჩიტ ჯერ კიდევ უყვარს, თუ უყვარს – ჯერ კიდევ მიუბრუნდება უკან და თუ შენ მანამდე, თანაც უსამართლოდ – იმიტო რო usually მშვენივრად გვესმის რატო აკეთა იმ ბიჭმა რაც აკეთა – თუ უსამართლოდ აჯვით იმ ბიჭს – რო შეურიგდებიან – მოგკვეთვენ თქვენ – ასე კიდე – იმ ბიჭის თვალშიც კაი როჟა გამოდიხარ – და ყველა გოგოსაც ესმის რო პიემესიანი კაშალოტიზმი ჭირდა მაშინ და… მოკლედ ყველა პონტში კაი როჟა იჩითებით და ელოდებით როდის დაცილდებიან ნა სამომ ძელე 😀 )

იტოგში ყველა 17 წლის დამწყები დუროჩკასათვის:

არ არსებობს “მეგობარი ბიჭები” – არსებობენ ძალიან კეთილი და რაინდული ადამიანები რომლებიც ვერ აღიარებენ როგორ საშინლად უყვარხართ, და ის რო თქვენ მოგწონთ და დასდევთ “ცუდ ბიჭებს” – საშინლად სტკივათ მათ. ხოდა თუ მართლა “არ გკიდიათ ფეხებზე” – ეგ თვენი მეგობარი ბიჭები – ან შეიყვარეთ უკან – ან გააგდეთ, იმიტო რო I’m pretty sure რო ყველა გოგო იაზრებს რო she’s loved by that “Friend” და ხმარობს სასტიკად და ამისგან თვენ ძალიან ძალიან ცუდი როჟები გამოდიხართ და არანაირი “მე მეგონა” – არაფერს არ გპატიობთ, იმიტო რო არაფერიც თქვენ არ გეგონათ.

ნუ ი ტოჟე სამოე მოქმედებს იშვიათ უკუღმა შემთხვევებშიც.