ფემინიზმის შესახებ

ბევრს არ აქვს უნარი ამოიცნოს ირონია, სარკაზმი და დიპლომატია და ამიტომ მთვლის “სექსიზმის პატრიარქად” – არადა ვინც მიცნობენ პირიქით, თვლიან რო ყველაზე არა სექსისტი ვარ ვინც შეხვედრიათ, იმიტო რო შინაარსში და საქციელში ვარ – არა სექსისტი და თუმც ვერ ხვდებოდნენ ყოველ წამს პოლიტიკას და დიპლომატიას ჩემი საუბრის უკან – ხვდებიან რო სექსისტი არ ვარ ნამდვილად

ხოდა ვინაიდან დანარჩენი პოსტი არც ისე ტრივიალური იქნება მათთვის ვინც 1 სიბრტყეში აზროვნებს მხოლოდ, დავიწყებ იმით, რომ მე ვთვლი რო ადამიანების გარემო ძალიან უსამართლოა მდედრების მიმართ

წერტილი

ამას არცერთი სექსისტიც კი სინამდვილეში არ უარყოფს, უბრალოდ თუ მის გვერდით დადგებით და ისე დაელაპარაკებით (და არა წინ და თითს დაუქნევთ ცხვირთან აწეული ტონით ყვირილით)

ის აღიარებს საუბარში რო ხვდება რო ქალებისადმი სოციუმი ძალიან უსამართლო და ხშირად ბოროტია, მთელი სოციუმი როგორც ერთი მთლიანი, არა მხოლოდ კაცები, მთლიანად – აღზრდა, სკოლა, ქალების გარეგნობის კომპლექსებზე აგებული “სილამაზის წარმოება”, დედის ინსტიტუტი, თუნდაც ისევ სილამაზის ცნება და მილიონი ყლეობა – ყველაფერი ქალების წინააღმდეგ უსამართლოა

სტანდარტული გაგებით კი მთავარი რატომაც კაცებმა არ უნდა ვილაპარაკოთ ქალების მძიმე ცხოვრებაზე არის ის რო კაცებს არ გვესმის ქალების

მე კიდე გეტყვით რო ქალებს არ გესმით კაცების

და ვიძახოთ ეხლა არ გესმით არ გესმით და კიდევ უფრო გამოგვეყავით ცალკე კასტად და მერე იძახეთ რატო გვებრძვითო…

თქვენ არ გესმით რო კაცი 2 მილიონი წელია ყალიბდება სადისტად და მკვლელად

2 მილიონი წელია ჯუნგლების კანონი და პირადად თქვენ, ქალები, ირჩევთ იმ კაცებს რომლებიც უფრო ძლიერები, უფრო დაუნდობლები და უფრო უზურპატორები არიან(დღემდე იგივე რამეები გიზიდავთ ფიზიკური და მორალური ძალა, გავლენა, ლიდერობის უნარები, რაც მოიცავს კიდე უფრო მეტ დაუნდობლობას ძირითადად)

შედეგად ჩვენ, დღევანდელი კაცები, ვართ პიკი ამ 2 მილიონ წლიანი გადარჩევისა (2 მილიონი მინიმუმ)

გეუბნებით, ეს თქვენ არ გესმით

მე “პირადი საუბარი” გამიმართვს რავი… 200 მამრთან მაინც, 5 სხვა და სხვა ქვეყნიდან, და 99% აღიარებს რო ხშირად ფიქრობს ძალადობაზე, ადამიანების მოკვლაზე, ყაჩაღობაზე, მომრეობაზე, ზოგი გაუპატიურებაზეც, არა მარტო მდედრების მიმართ კსტაწი და ა.შ.

და მერე თრგუნავს ამ ემოციებს თავის თავში

აი როგროც თქვენ, წარუმატებლად, ცდილობთ პიემესები თრგუნოთ

კაცებისგან მოთხოვნა – არ იძალადონ – ეგეთივე, ზუსტად თან, ჟანრის მოთხოვნაა, ისევე ჰორმონების მართული.

ოღონდ აი როგორც თქვენ სუ მატრკავეცობთ რო “რა მოხდა ეხლა აიტანეთ ჩვენი პიემესი” – აი ეგრე უნდა ვიმატრაკვეცოთ ხოლმე ჩვენ – რა მოხდა ეხლა შემოგვეუპატიურეთ…

იმიტო რო ერთი და იმავე წერტილიდან მომავალი ჰორმონების ბრალია ორივე, კაია?

და თქვენ არ გესმით რო თქვენ 2 მილიონი წელია ყალიბდებით ჩვენზე დამოკიდებულ არსებებად, ჩვენ გარჩევთ – ყველაზე დამოკიდებულებს, ყველაზე დამთმობებს, ყველაზე “ერთ ადგილზე გამჩერებლებს”, ყველაზე სუსტებს(რო ხელი ვერ შეგვიბრუნოთ და რო ადვილად გაუპატიუროთ)

ხვდებით რამდენი ასეული ათასი თაობა “მარტოობაში კვდებოდნენ” ოდნავ მაინც ძლიერი ქალები, დამოუკიდებელი ქალები და ა.შ. და ვერ ტოვებდნენ შთამომავლობას? – და მორჩილი ქალები ტოვებდნენ დახუია შვილებს…

თანაც გენეტიკა ისეა აწყობილი რო დედის ზოგიერთი თვისება მხოლოდ გოგოებზე გადადის და ბიჭის მხოლოდ ბიჭზე, ნუ სხვანაირად როცა იყო იმათი შვილები ვერ ტოვებდნენ შთამამოვალობას, ბიჭები დამთმობები გამოდიოდნენ და გოგოები ძლიერები და…

ხოდა კულტივირდებოდა დამჯერი, სუსტი, მეოჯახე, დამთმობი, “ლამაზი” (რომელიც ძირითადად ჯანმრთელს ნიშნავდა) ქალები

და არსად არ ფიგურირებდა არც თავისუფლება, არც დამოუკიდებლობა, არც სიძლიერე, არც საკუთარი აზრის ქონა

და ეხლა 2 მილიონი წლის ბოლოს თქვენ ითხოვთ თანაბარი უფლებებით და წილებით შემოსვლას აკულების და ნიანგების ბაზარზე

და მთელი ეს თქვენი შემოსვლა იმ წამს დამთვრდება როცა კანონი აღარ იკანონებს, წუთებში მორჩება მთელი ფემინიზმი და ემანსიპაცია – როგორცკი კაცები იტყვიან რო მოიცა, მოიცა, იცი რა, მოდი აღარ გვინდა ეს

და ვსიო, წერტილი

მთელი თქვენი დიპლომატიამოკლებული წიკვინი და “ფუჩუ შემიძლია პლაკატზე დავწერო” მატრაკვეცობა დაემხობა იმ წამს როცა კაცები თვითონვე გადაწყვეტენ ამის უფლება აღარ მოგცენ

ბევრი როცა ფანტაზირებს “პოსტ აპოკალიფტურ” სამყაროზე წარმოესახება ძლიერი ქალები, რომლებიც იბრძვიან კაცების გვერდი გვერდ, ტყავის ჯავშანი, dual პისტოლეტები კაბურაში…

ნწუ! – პოსტ აპოკალიფტური სამყარო იქნება ისევ ისეთივე ტოტალურად სექსისტური, როგორც იყო წინა 2 მილიონი წელი, სადაც ქალის ადგილი იქნება ქოხში, გაბერილი მუცლით, 5 შვილის დავნაში და მუდმივად ნაცემი იმიტო რო კაცს დააჯვა ტომის ბელადმა რაღაცაზე და ამან ჯავრი თავის ქალზე იყარა მისი ცემით რამე სისულელის გამო სახლში, სამაგიეროდ მშვიდი წავიდა სანადიროდ მეორე დღეს და ისევ ენდობოდა ტომის ბელადს და ამიტომ მთელი ტომი უფრო ძლიერი იყო – როცა ქმარი მოდიოდა და ქალს ცემდა ტომის სხვა მამრი წევრების ცემის ნაცვლად…

and u can’t really do anything about – really, თქვენი მოძრაობა არსებობს მანამ სანამ მე – მამრი, ვუპირისპირდები სხვა მამრებს და მოვუხმობ მათში დედებისგან ნასწავლ “რაინდულ” გრძნობებს რო ქალს უნდა კარგად მოვექცეთ და რო ქალიც ადამიანია, როგროცკი მე – თქვენი აზრით სექსისტი კიბორგა, ჩავიქნევ ხელს თქვენი უფლებების დაცვაზე – თქვენ გადაგივლიან

(მე აქ კრებითია იასნად, და კრებითობა პირველ რიგში მთავრობაა – როგორცკი მთავრობა იტყვის მოგვბეზრდაო, ფემინიზმი დამთავრდება, თუ კაცებს მობეზრდებათ პაგალოვნად და მთვრობა არ იტყვის მაგას – ჯერ მთავრობას დაამხობენ, მერე ის მთავრობა იტყვის… )

ბუნდღლიც არ დარჩება ისე გადაგივლიან, როგორც უნდათ ისე მოგექცევიან და “კაცი არ იქნება ხმის გამცემი” – პირდაპირი გაგებით, იმიტო რო მარტო კაცების გაცემულ ხმას აქვს აზრი ჯუნგლების კანონების პირობებში

ყველა კაცები შეთანხმდებიან რო არ გვაწყობს მათთვის თანაბარი უფლებების მიცემაო და მორჩა

ხვდებით ხო?  – ნებისმიერ ფემინისტს დავუჯდები, რამე სხვა ცხოვრებისეულ მაგალითს ავიღებ და დიალოგის შედეგად თვითონვე იტყვის რო ეკონომიკურად წამგებიან შეთავაზებაზე “ვთანხმდებით” და ვიბრძვით და ვიღიმით “პრადვინუტი კაცები”, არაფერს ჩვენ არ ვიღებთ – და მილიონ რამეს ვთმობთ, და კიდე გვეჯმება გზა და გზა და გვეგინება და კიდე ირაციონალურ მარაზმში გადასული ცირკიც უნდა ვითმინოთ ალაგ ალაგ და ვაპრავოთ იმიტო რო “ჩვენ არ გვესმის მათ რა ტკივილი გამოიარეს”

და უმეტესობა კაცი გულის სიღრმეში ამას ელოდება, გესმით ეეს?

უმეტესობა კაცი აღიქვამს კანონების მორჩილებას “სისუსტედ”, ზოგადად, მართლა დაადებინეთ ხელი ძუძუზე რო არ მოიტყუოს და დაელაპარაკეთ და გამოგიტყდებათ რო “სისტემის ნაწილობა” მამრის აზრით სისუსტის გამოხატვაა

და ეგრეც არი, ცივილიზაცია მოიგონეს სუსტმა ადამიანებმა, მაშინ როცა საკუთარ ქონებას, საკუთარ ქალს, საკუთარ სიცოცხლეს მარტო ვერ იცავდი – ჯგუფდებოდი სხვა წევრებთან და რაღაც basic წესებზე თანხმდებოდი, რო მოდი მე შენ ცოლს არ მოვტყნავ, რო შენ არ გაგიხდე მოსაკლავი მერე, შენ ჩემ ცოლს არ მოტყნავ, მოდი კიდე არ მოვპაროთ ერთმანეთს, იმიტო რო შეიძლება მე შენ მოგერევი, მარა მჯობნის მჯობნს რა დალევს – და სხვა მომერევა, ან კიდე მომეპარები შენ ჩუმად და მომკლავ მერე მორევის გარეშე და მოკლედ მოდი არ გვინდა, მოდი არავინ არ მოვიპაროთ – ვინც მოიპაროს ხიხიაა და გალიაში ჩაჯდეს, კაი? – კაი, პარუკამ

და როცა მილიონჯერ მაინც დაარღვია ყველამ ეს წესი და მერე მილიონჯერ იწვნია შედეგი რო საბოლოო ჯამში მაინც ჯობია წესებიანი სამყარო იყოს ვიდრე უწესო, ნელნელა გამოიბრძმიდა მიმდინარე მდგომარეობა

(პლიუს ზოგი მიხვდა რო არ გინდა მერე ის ძლიერი მომპარავი მოძალადე დაიჭირო და გალიაში ჩასვა? – ხოდა მოიგონეს ამიტო რო იცი რა, აქ შეიძლება ვერც დაგიჭირონ, ვერც მოგერიონ და ვერც გაგსაჯონ – მარა გარდაცვალების მერე იქ – უუუუუდუდუდუ როგორ დაგენძრევაა!!!)

გავიდა ხანი და ქალები მიხვდნენ რო იმდენად რაფინირებული წესებია საბოლოოდ რო შეიძლება ქალმაც მოითხოვოს რამე და პრინციპში ძალადობის აკრძალავა, თურმე, მასაც იცავს – რაც სუ ცოტა ხნის წინ ჯერ კიდევ არ იყო თვალსაჩინო კსტაწი

მარა სინამდვილეში მთელი ქალების თანასწორობა – დაფუძნებულია კაცების ნებაზე მისცენ ეს თანასწორობა, იმიტო რო კაცები არიან ძალის და თავისუფლების უზუპრატორები, გესმით ეს?

ბუნება მუშაობს ეგრე, თავიდან პროსტო ძლიერი კაცები აუპატიურებდნენ ქალებს

მერე ჭკვიანი ქალები თვითონ ირჩევდნენ ერთ მთლად ძლიერს რო ქე მაინც რამე კონტროლი ქონოდათ საკუთარ გაუპატიურებაზე, პარალელურად ის ძლიერი კაცი როგორც წესი უკეთესად არჩენდა და მეტი შვილები რჩებოდნენ ცოცხლები(და ძლიერები) და ეს დედა ასწავლიდა გოგო შვილებს რო დროზე აირჩიე ძლიერი კაციო – არც მთლად ლეიბივით გიხმარენო და უკეთესადაც იცხოვრებო, შვილებიც ძლიერები გაგეზრდებიანო და კიდე ბებრობაშიც საჭმელს იმდენს მოიტანენ სათქვენოდაც დარჩებაო… გაამრავლეთ ეხლა ეს ასობით ათას თობაზე

და დგახართ მერე და “ორგაზმი კაცების გარეშე” – არავის არასოდეს აღელვებდა თვენი ორგაზმი, თქვენი ორგაზმი გახდა ინტერესის სფერო მარტო მას მერე რაც კაცებმა, უსაქმურობისგან და ზედმეტად კაი ცხოვრებისგან, გადაწყვიტეს ამით დაინტერესება, ნიხაწიწე კაკ ხაწიწე გეტყვიან ბოლოს – ნამ კაკ ბილო ნასრაწ, ტაკ ი ბუძიტ ნასრაწ-ო

როგორცკი მე ჩავიქნევ ხელს თქვენზე(მე ისევ კრებითად) იმიტო რო ყლეობაში გადაგეზარდათ მანამდე სავსებით სწორი თეზისები, და რო დავინახავ რო ვინმე აუპატიურებს ვიღაც გოგოს(და სრულიად ჰკიდია მისი ორგაზმი) და ვიტყვი რო ხო რავი, მკიდია – მოსტყვნია პატრონი თქო და გავიხედები მეორე მხარეს, ეგ პლაკატი ვაფშე შინაარსს დაკარგავს – იმიტო რო 2 მილიონი წელია ქალებს ორგაზმი თუ ვაფშე აქვთ – კაცების გარეშე აქვთ ძირითადად ხოდა, უუფლებოებს და პრაქტიკულად მონებს – გინდა გქონიათ ორგაზმი, გინდა არ გქონიათ – ნამ კაკბი ადნახუისტვენნო

და თუ ვინმე ფემინისტური-დიმპიტაურის მონაწილეს ჰგონია რო რამე პონტში რომელიმე მათი მოძრაობის გარეთ მყოფი ქალის ცხოვრების ავ-კარგიანობა შეცვალა ამ ტრაკის თამაშით, ძაან ცდება

ყველა ქალი ვინც ძლიერი და საინტერესო ტიპია დღეს, ასეთი არის საკუთარი თავის დამსახურებით და საკუთარი ბრძოლებით რომლებიც პირადად მოიგო, საკუთარი დიპლომატიით და “ჩემი ფუჩუ მუტელია” პლაკატები მხოლოდ ხელს უშლის მას იმიტო რო დიპლომატიის მთავარი იარაღი არის აუხსნა ადამიანს რო “მე შენიანი ვარ” და მერე ეცადო მოილაპარაკო რამე სამართლიან გაყოფაზე

და ყოველი ეგეთი გამოხტომა იწვევს კაცების რადიკალიზირებას – იმიტო რო როცა შენ იძახი “მე ვარ ზანგი!” – მე ვინაიდან ობიექტურად შავი კანი არ მაქ, გამოდის რო თეთრების ჯგუფში მიკარი თავი მინდა არ მინდა! – და თუ მე აპრიორი უფრო ძლიერი ვარ და შენი უფლებაც კი იძახო – მე ვარ ზანგი – ჯამში ჩემი კეთილი ნების შედეგია, there is only so much სანამ მეც კი, ვისაც არ მისწორდება ვიყო ის ტიპი რომელიც ზანგს გეძახის – დავიკიდებ კაი ტიპობას

და სინამდვილეში ძლიერ და წარმატებულ ქალებს მერე უწევთ პირად ურთიერთობებში ამ უკმაყოფილების დემფირება, ისევ ახლიდან დარწმუნება რო “ჩვენ ერთ მხარეს ვართ” – და მერე იქედან მუშაობა ჯერ სიტუაციის თანაბრობის დასაბრუნებლად, და მერე შესაძლოა იმის მისაღწევად რო ობიექტურად შენზე ძლიერმა და გავლენიანმა არსებამ – არათუ შენზე არ იძალადოს, არამედ თავის ნებით დაგისვას თავზე (ამჯერად საუბარი მაქ კარიერული თავზე დასმის უფლებაზე)

და კი ეს დედამოტყნული – არაფერი არ “გეკუთვნით”, არ არსებობს კუთვნილება, საქართველოს არ ეკუთვნის დამოუკიდებლობა და თუ არ იბრძოლებს დაკარგავს, და ეხლა აკეთებს იმას რო წუწუნებს ამერიკასთან, და ეს ტაქტიკაც გამართლებულია სანამ ამერიკა თამაშობს რო არ კიდია პატარა ქვეყნების დამოუკიდებლობები, მარა თუ დასჭირდა – დიდი 7-ეულ მოილაპარაკებენ ერთი ამათი კარგიცო და დაგვინაწილებენ ვისაც რომელი უნდოდა, არა ერთხელ მოხდა ეგ ისტორიაში უკვე

ხოდა გეკუთვნით – თქვენ კუხნა, და კაცებს დუბინკა და ერთმანეთის კვლა(და ქალების კიდე, პრიკუპში, იაფად)

ყველაფერი თანაბარ უფლებიანობა რაც მიღწეულია არის კაცების კეთილი ნება და კაცების ძალიან მაღალი კულტურის მაჩვენებელი და კი არ გეკუთვნით – იმ ქალებმა დაიმსახურეს, სკურპულოზური მუშაობით, რომლებმაც დიპლომატიურად იმუშავეს წლები და საუკუნეები

და უბედურებაც ეს არის რო “ფემინიზმი” და “ფემინისტური-მოძრაობა” ჩემთვის უკვე გაიყო, როგორც აი დიდი ხანია ყველა აზრიანი ადამიანისთვის გაიყო “რელიგია” და “ეკლესია” – იმიტო რო რაც ეკლესიაში ხდება ბოლო 50 წელია(ნუ ადრეც იყო ასეთი ციკლები, let’s be honest) ყოვლად შორს დგას იმიდან რაც რელიგიაა და გიწევს შეეგუო რო ერთი სახელი ქვიათ – მარა სუ სხვა და სხვა რამეა კაი ხანია…

უბედურება ეგ არის რო შეიკრიბნენ ჯგუფად და ერთი იძახის რამე აზრიანს, მეორე იძახის სავსებით გასაგებს და უცებ გვერდში უდგებიან ვიღაცეები რომლებიც ბოდავენ ნონსენსს, მესამეები ტრაკში ითხრიან სარს, ამით ყველაფერს აუფასურებენ და მაინდამინც ამას უნდა მისცენ აქციის ფორმა და უნდათ რო ტაში დაუკრა ამისთვის – და შენც ხარშავ მერე ერთ ქვაბში რა ქნა, ერთად დგანან, ერთმანეთს ხელი-ხელს ბანენ, ზნაჩიტ ერთი სასტავია…

იგივე ხდება რელიგია-ეკლესიაზე, სუ ამას ვედავები “კარგ” მამაოებს – რო ან თქვენით გამოცხრილეთ ვინც თქვენთვის როგორც რელიგიისთვის მიუღებელია და გარიყეთ, ან ჩვენ – ხალხი გხედავთ ერთნაირებად იმიტო რო ერთი და იგივე “საქმეს” აკეთებთ და ჩვენ რო გამოგარჩევთ – მერე თქვენც იმათ იცავთ როგორც თქვენიანებს და ჰა…

და ამ ამბავს, უკვე კაი ხანია, არავინ აღარ აღგიქვამთ “ქალების დამცველებად” – ჩემთვის ქალების დამოუკიდებლობის, სიძლიერის და ა.შ. დამცველები არიან ჭკვიანი, მეთოდური, რაციონალური,  გავლენიანი, ძლიერი ქალები რომლებიც თავის საქმეს აკეთებენ, რომლებსაც არავის მიცემული “უფლება” არ სჭირდებათ არაფერზე, რომლებიც ყველაფერს აღწევენ და რომლებსაც ესმით თანაც პრობლემაც და ცდილობენ სადღაც დათმონ, სადღაც მოიგონ

ფემინისტური მოძრაობა დიდი ხანია გახდა “ქალური შტერუკელობის” სინონიმი, არადა არიან იქაც ვინც არ არის შტერი, მარა პრობლემაც ეგ არი რო ვერც გამოეყოფიან, ვერც იმათ მართავენ ვინც დურაკელაა და ყურადღების მისაქცევად სრულ იმბეცილიზმს აწვება…

დაფიქრდით მაინც რომ კაცები პირველ რიგში ერთმანეთისადმი ვართ დაუნდობლები და უსამართლოები, თქვენდამი რაც ხდება ეტა იშო ცვიტოჩკი, სკაკოვა ხუია გგონიათ რო მარტო იმიტო რო სქესი გაქვთ სხვა მიიღებთ ყველაზე ჩესნი და თბილ-რბილ თამაშის პირობებს?

მიიღებთ საუკეთესო შემთხვევაში “სითანაბრეს” – რომელიც მდგომარეობს იმაში რო მოგექცევით როგორც ერთმანეთს ვექცევით, და ჩვენ შორის იგებს ის ვინც უფრო ძლიერი და უფრო ტირანია, შეგიმჩნევიათ? – და მაგ ომს თქვენ ვერ მოიგებთ, ლოკალურად ალაგ ალაგ შეიძლება, მარა საბოლოო ჯამში მაინც მივა ფიზიკურ გასწორებამდე საქმე და იქ წააგებთ, იმიტო რო თქვენ, 2 მილიონი წელია, ჩვენ – გადაგარჩიეთ სუსტები და დამჯერები და თქვენ გადაგვარჩიეთ ძლიერები და აგრესიულები

ამიტო ერთადერთი გზა, და ის რამაც შექმნა ადამიანი, შექმნა ცივილიზაცია და ვაფშე – არის ტანდემში მუშაობა და არა დაპირისპირება როგორც ამას ეხლა ფემინისტური-მოძრაობებშიკები შვებიან, დაგვიჯექით, სათითაოდ, გველაპარაკეთ, გვითხარით თქვენ რას თმობთ სანაცვლოდ, აგვიხსენით რატომ ჯობია ასე და არა ისე, გვითხარით რომ იმასაც იაზრებთ რო ეს ჩვენი კეთილი ნებაა, გვაჩვენეთ როგორი ფასეულია თქვენი შენატანი საერთო საქმეში დაუღალავი მუშაობით

დაგვარწმუნეთ რო წინააღმდეგ კი არ ხართ – ჩვენს გვერდით ხართ, შექმენით ვითარება როცა თქვენი გვერდით ყოფნა უფრო გვაწყობს ვიდრე უთქვენობა, როცა თქვენი თანაბრობა უფრო გვაწყობს – ვიდრე უსამართლობა, ამას შვებოდნენ, ათასობით წლებია ქალები, ჭკვიანი, ძლიერი ქალები და როცა მოვიდა სოციუმი იმ რეგულირებულ ფორმამდე რომელიც დღეს არი – კიდე უფრო მეტის მიღწევა შეიძლება სწორად მიდგომით

აგერ გუშინწინ ვკითხულობდი, ვინც Black Sail -ებს უყურებთ, Anne Bonny პერსონაჟი ნამდვილია, მართლა იყო ქალი პირატი, მართლა რექჰემის გოგო იყო და მართლა ცურავდნენ და მართლა მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ბრძოლაშიც, არც ფემინიზმი იყო მაშინ და არც ემანსიპაცია

უბრალოდ გენეტიკური მუტაციის და მშობლის აღზრდის გამო გოგო გაიზარდა ბიჭად, ეძმაკაცებოდა ბიჭებს,  ძმაკაცურად ეძმაკაცებოდა, დანით დადიოდა და ხალხს ჭრიდა, იყო დაუნდობელი ძლიერი და სადისტი

ბავშვიც გაუჩენიათ ოღონდ სავარაუდოდ ან მოკლა, ან მიაგდო

მაგაშია საქმე – ძლიერი ქალების არჩევა არ ხდებოდა საუკუნეების მანძილზე იმიტო რო ძლიერი კაციც ეგრე მოექცევა ბავშვს რთულ ვითარებაში, ბავშვი “აბუზაა” – გადააგდებ დაიკიდებ და მეტი არ დაფეხმძიმდები, ამიტო მათი გენი ქრება

ჩვენ ეგეთი ცხოველები ვართ, ჩვენი ქალი 9 თვე მაკეობს და ორ ფეხზე სიარულის გამო ძალიან მოუქნელია ამ დროს, ბავშვი კი დაუსრულებელი იბადება და 5 წლამდე შეუძლოა გადარჩეს დამოუკიდებლად, რის გამოც ვინმემ იმ ბავშვს უნდა მოუაროს

მნიშვნელოვანი დეტალი აქ არის ის რო სეზონი 3 თვე გრძელდება ჩვენს პლანეტაზე – რის გამოც მინიმუმ 5 ზამთარი უნდა გადაატანინოს დედამ – შვილს, თორე ცხოველები რომლების შვილიც 3 თვეში საკმარისად დამოუკიდებელია – მაკეობენ “სწორ” სეზონზე და მერე ზამთარში უკვე დიდი შანსები აქ შვილს დედის დევნის გარეშეც – ჩვენთან კი არა ერთი, არამედ 5 ან 10 ზამთარი უნდა “ათრიოს” დედამ შვილი

შედეგად კი ის ქალიც არ ვარგა მონადირედ და ელემენტარულ ჩხუბს ვერ გადაიტანს ცოცხალი

ჩვენმა ტვინის ზომის ზრდამ – გამოიწვია ბავშვების დაბადება “შეუმდგარი” ტვინებით და გადარჩენის სურვილმა გარკვეულ პირობებში – პრიმატის 2 ფეხზე სიარული და პრობლემები… მარა ტვინი აღმოჩნდა გადარჩენის ყველაზე ძლიერი იარაღი, და არ გადაშენდა ეს ცხოველი – რომლის ქალიც ისეთი სუსტია თავის თავს ვერ დაიცავს ვერავისგან და ვერაფრისგან და ვერც შვილებს, ამიტომ კაცები რადიკალურად უფრო ძლიერები არიან და 2 კაცის საქმეს აკეთებენ, სამაგიეროდ ქალები იტანენ ჩაგვრას და “support”-ის როლს

და ის რო დღეს კაცები თავის ნებით თმობენ საკუთარ ძალაუფლებას, დიდი საოცრებაა, და რეალურად თმობენ იმიტო რო სოციუმებმა ისეთ მოწესრიგებულობას მიაღწიეს რო კაცებს შეუძლიათ მოეშვან და ყოველდღე გადარჩენისთვის ბრძოლა აღარ არის საჭირო, მარა როგორცკი ურემი გადაბრუნდება – ეს ტანდემი ისევ აუცილებელი გახდება

ისიამოვნეთ მანამდე იმით რო თქვენ გარშემო მამრები გისმენენ, ყურს გიგდებენ, თქვენი აზრი აინტერესებთ და თქვენი ორგაზმი – მათი მიზანი და ბედნიერებაა და ნუ ჩაჩხავიხართ ყურში რაღაც ბრტყელბრტყელ თეზისებს ნორმალურად დალაპარაკების ნაცვლად და იმის თქმის რო “შენ მომეცი ეს, მე კი მოგცემ ამას და გამოგადგები ამაში” – იმიტო რო რეალურად ეს გაცვლა ფრიად უსამართლოა კაცების მიმართ, უსამართლო იმ გაგებით კი არა რო ქალები არ არიან საწყლები – არა, იმ გაგებით რო კაცებს აქვთ სრული ძალაუფლება და მამენტ სუ ფეხზე შეუძლიათ ეკიდოთ საწყლები არიან ქალები თუ არა

ისტერიკამ გადაარჩინა ადამიანი

სუ მინდა ამაზე დაწერა და მერე ვერთობი საკუთარ თავთან ლაპარაკში და მბეზრდება და აღარ ვწერ, ეხლა გამახსენეს და სანამ ისევ ჰაერში მოვყევი და დავხარჯე…

თქვენ გგონიათ შრომამ შექმნა ადამიანი…

მარა სინამდვილეში ადამიანი შექმნა შიმშილმა

კრიზისი, მოთხოვნა – ბადებს მიწოდებას ხო, 100-ჯერ მოხდა მასე, 100-ჯერ ამოწყდა რაღაც პრიმატი, და 1-ხელაც აიღო ჯოხი და უშველა პრიმატმა თავის თავს, იშრომა და მერე რახან გადარჩა, ბევრი შვილი ეყოლა, რომლებიც ჯერ ეს ერთი ოდნავ მიდრეკილი იყვნენ ეფიქრათ – და მერე მამას შეხედეს ჯოხი უკავიაო და თვითონაც აიღეს – და გაჩნდა ადამიანი

ნელ ნელა, ეტა ოჩინ ვაჟნა და ამაზე უნდა იფიქროთ, 2 მილიონ, მილიონ დეფ – წელზე მეტი ვითარდებოდა ადამიანი, ჩვენ “ნელი” პროგრესი გვგონია რავი – ორთქმავალი რო გამოიგონეს და 200 წელი რო დაჭირდა ბენზინის ძრავამდე…

2 მილიონი წელი, ზუსტად ერთნაირად დარბოდნენ ტიპები და არაფერი არ იცვლებოდა, წარმოიდგინეთ 2 მილიონი წელი ერთი და იგივე მოდელი ანდროიდის ტელეფონი…

ხოდა მოვედით დღეს, ვართ ეს განვითარებული ადამიანები და მაინც ხშირად ვიქცევით ირაციონალურად, და როცა ადამიანი იქცევა ირაციონალურად და ეკითხები რატო ქენი ეს?

გპასუხობს “იმიტო რო შინაგანი დაკმაყოფილება ვიგრძენი” – ეგრევე უნდა მიხვდე რო ესეიგი ეს რაღაც გვჭირდებოდა მილიონობით წელი და იწრთობოდა ჩვენში

რატო ტყნავენ კაცები დოხუია ქალებს, რო დაუჯდე მშვიდად და ჩაეკითხო – რამე არ მოგწონს ამ გოგოსი? – ყველაფერი კაია, აბა რატო დასდევ ყველა სხვას? – ბოლოს მიაყენებ კედელთან და გეტყვის რო უსწორდება(ჩიტაწ: შინაგან დაკმაყოფილებას იღებს)

და ნუ ეს უკვე გაბაზრებული თემაა – რო ის კაცები რომლებიც მეტ გოგოს დასდევდნენ, მეტს აფეხმძიმებდნენ – მეტი შვილი უჩდებოდათ და მათი შვილებიც მიდრეკილნი იყვნენ მეტი გოგოებისთვის ედევნათ, ატსუდა ვეს ეტატ მარაზმ და გვიჭირს ბრძოლა, იმიტო რო ნარკოტიკია – ბუკვალნა, სიამოვნება მოაქ და “შინაგანი დაკმაყოფილება” მიდი და ეჭიდავე

ხოდა ეგეთივე აუხსნელი ფენომენი არის ისტერიკები, რააააამდენიც არ უნდა ელაპარაკო უცხო და ახლობელ გოგოს, რო რატო უჭედავ(მიჭედავ), ხო იცი რო მასე ვერ მიაღწევ ვერაფერს დღეს,  ხო იცი რო მასე გაგექცევა

მაინც შვება, თვითონაც ვერ ხსნის, თვალებში რო იხედება ხვდება რო ყლეობა ჩაიდინა და ა.შ. მარა თან “ემოციურად მართალად” თვლის თავს და საშინლად უჭირს ბოდიშის მოხდა ამის გამო თან

ხოდა წარმოიდგინეთ, 2 მილიონი წელია ხდება რა – ქალი დადის ვეჩნა მუცლიანი, 7 ბავშით, იქედან 2 ინვალიდია, 3 ავადმყოფია, თან ძუძუს აჭმევს 2-ს ერთად

ქმარი დადის სანადიროდ (კი ამიტო ხართ სუსტები, იმიტო რო 2 მილიონი წელია არ გინადირიათ ნორმალურად, იმიტო რო ადამიანის “მაკეობა” გრძელდება ძაან დიდი ხანი, ბავშვად დარჩენა – ასევე დიდი ხანი, შედეგად ჩვენი სახეობა ან გადაშენდებოდა ვაფშე – ან ადაპტირდებოდა ასე როლების ძალიან გაყოფით… როგორც რეზულტატი ადამიანის მდედრები ბევრად სუსტები არიან მამრებზე, განსხვავებით ბევრი სხვა ძუძუმწოვარებისგან, რას იზამ)

ხოდა ქმარი დადის სანადიროდ, ბრუნდება ნაცემი და ნაბეგვი, მარა ნადავლით (ვინც ვაფშე ვერ ბრუნდება იმის შვილები იხოცებიან შიმშილით, საკითხი ამოწურულია)

წვება ცეცხლთან მიწაზე და იძახის რო – აჰა, მოგიტანეთ საჭმელი, დამანებეთ ეხა თავი 1 კვირა(ეს ხდება მთელ ტომში ხო, ტომი ერთად ნადირობს)

მარა 2 დღეში, ქალი იწყებს ჯაჯღანს, რო აეგდე შე საქონელო, წაეთრიე გააკეთ ეს, გააკეთე ის – და მერე წაეთრიე ინადირე, ააშენე ეს, გაარემონტე ის

კაცი ჩხუბობს, არ უნდა განძრევა – ქალი შვება რას?

ოოოო დააა!

დგამს ისტერიკას – თანაც ეს ისტერიკა ძაან გაფორმებული გამოხატული “ცეკვაა”, მაიმუნები რო დგამენ რიტუალურ წივილ-კივილს რაღაც ეგეთი

შედეგად ხდება რა?

ის კაცები რომლებსაც ფეხზე კიდიათ ეს ცეკვა – არ მიდიან არსად, ბრუნდებიან მეორე გვერდზე და იძინებენ

მერე დგება ზამთარი, 7 შვილიდან იხოცება 6-ი, შეიძლება მოკვდეს ქალიც, კვდება ბოლო ბავშვიც – კაცი კიდე გავა ტყეში 1-2 კურდღელს დაიჭერს და გაიტანს გაზაფხულამდე მარტოკა

მერე მომავალ ოჯახთან იგივე ყლეობა… ისევ ამოუწდება და მისი გენი არ გაგრძელდება

მაგრამ!

კაცი რომელზეც შემთხვევით, გენების შემთხვევით ცვლილებების გამო(ქვია მუტაცია მარა ყველას თვალწინ კუნინძები წარმოუდგება და თავს ვიკავებ) მოქმედებს ისტეირკა – აეთრევა, წაეთრევა, ჯერ კიდევ ნაცემი – კიდე მოათრევს ირემს, კიდე მოზიდავს რამეს, კიდე გაარემონტებს ქოხს და შედეგად მისი ოჯახის რაღაც ნაწილი მაინც გადარჩება ზამთარში!

ქალიც კიდე “დაასაჩუქრებს” და კიდე მისცემს და კიდე გაუჩენს შვილებს

და შედეგად თაობიდან თაობამდე იბადებიან კაცები რომლებიც რაც უფრო მიდრეკილნი არიან – გაეხვრიტოთ ტვინი ისტეირკაზე და იმოქმედონ – უფრო კარგად გადარჩება მათი ოჯახი და შვილები და გენი…

და პირიქით – ქალები რომლებიც უკეთეს ისტერიკას დგამენ – უფრო ძლიერი ოჯახები აქვთ, თვითონაც რჩებიან და ბავშვებსაც ატანენ გენს, და ადათებს კიდევ – როგორ დაუდგა ისტეირკა ქმარს, და რა არის სწორი ქცევა ქმრისგან…

პრი ეტომ კაცი სახარჯი მასალაა, ააგდებ დაჭრილს – გააგდებ ტყეში, მოკვდება და მოკვდება, სხვა კაცი მოვა – მთავარია ისტერიკის გენი კარგად შეინახოს სხვა კაცის შვილებშიც მერე

რატო არის რო ქალია ის ვინც ტყნავს ტვინს?

იმიტო რო თავიდან იყვნენ ქალები რომლებიც არ ტყნავდნენ ტვინს, და მათი ოჯახები იხოცებოდა

მერე ზოგიერთ ქალს ქონდა “სტაბილურობის” მოთხოვნილება, შემთხვევითი მუტაციის გამო – და ოდნავ ტყნავდა ტვინს უფრო ზედმეტზე, ვიდრე იმ წამს სჭირდებოდა მას და ოჯახს, და მათი ოჯახი უფრო გადარჩებოდა გაჭირვებისას, ვიდრე იმათი ვისაც ეკიდა ზედმეტი მოხვეჭა…

და 2 მილიონ წელიწადში, ნეეეეეეეეეეეეელა ძალიან – უფრო მეტად და მეტად გადარჩნენ ქალები რომლებიც უფრო ორიენტირებული იყვნენ “სტაბილურობაზე” – რაც არი დროში განვრცობილი კეთილდღეობა, რაც ნიშნავს იმას რო მოიმარაგო იმაზე მეტი  – ვიდრე ეხლა გჭირდება, მეტიც – მოიმარაგო ლამის უზომოდ, იმიტო რო არასოდეს იცი რამდენი დაგჭირდება

და შედეგად დღეს საწყალი ქალები “შინაგან კმაყოფილებას” განიცდიან სრულიად არასაჭირო შოპინგისას როცა ათას-მეერთე კაბას ყიდულობენ, მეოცასე ფეხსაცმელს და რაციონალურად რო ეკითხები რად უნდათ ნორმალურად ვერ იმართლებენ თავს – გარდა იმისა რო “მსიამოვნებს”

ეგ “მსიამოვნებს” კიდე იმენა დიაგნოზია – რო რაღაც ბიოლოგიურ ევოლუციურთან გვაქ საქმე

რატო კაცებში არ განვითარდა იგივე? – ჯერ ეს ერთი განვითარდა, ვინც უფრო პასუხისმგებლობიანი იყო – იმის ოჯახი უფრო რჩებოდა, მასზე უფრო მოქმედებდა ისტერიკაც

მაგრამ!

ზღვრამდე

იცით რას შვება ძალიან პასუხისმგებლობიანი კაცი?

საერთოდ არ იჩენს ოჯახს

იმიტო რო ესმის რამხელა ჯაფა დააწვება, როგორი რთული იქნება, როგორ რეალურად დიდი შანსია გაფეილდეს, ამიტო ნახუი – ვაფშე არ იწყებს, არც შთამომავლობას ტოვებს – და მისი გენი გადაშენდება(იმიტო რო ქალს თუ არ დაპირდი ოჯახს – გაგირბის, ხვდება რო შენ არ გინდა ემსახურო და არ გინდა მისი ისტერიკები აიტანო და მერე თვითონ ათრიოს შენი შვილი? – ვიმეორებ ემანსიპაცია და სოციალური დაცვის სამინისტრო არ არსებობს ჯერ)

ხოლო შედარებით ქარაფშუტა მამრები, რომლებიც აყვებიან “შეყოფის” სურვილს – და დაიკიდებენ პასუხისმგებლობის დანახვას მომავალში – “ებმებიან” მაგ მახეში (2 მილიონი წელია) – და მერე უკვე ქალის ისტერიკები(და კაცების გენური “გავლენისქვეშყოფნა” ისტერიკებსადმი) – უზრუნველყოფს იმას რო ტრაკი გაანძრიონ

ქალი ვინც ვერ დგამს კარგ ისტერიკას – ვერ აიძულებს კაცს იმაზე მეტი აკეთოს ვიდრე იმ წამს საჭიროა, და მისი ოჯახი დიდი განსაცდელის ქვეშ არის და შვილები ეხოცება და გენი კვდება…

და თან თუ დიდხანს დგამს ისტეირკას და სიტუაცია არ იცვლება, თვლის რო ცუდი კაცი აარჩია, რომელსაც არ აქვს კარგად ჩანერგილი დანაშაულის გრძნობა – და შორდება(ან ოჯახი იხოცება ისევ), იმიტო რო ამის ოჯახი გაწყდება მაინც და საჭიროა კაცი რომელზეც ისტეირკები თან საშინლად იმოქმედებს – რო გაინძრეს, და თან არ წავა არსად – იმიტო რო თუ წავა, ეს ოჯახი დაიხოცება – იმის გენი გაწდება და გენი გრძელდება მარტო მათი ვინც წამსვლელი ტიპი არ არის

გაამრავლეთ ეს ამბავი 2 მილიონ წელზე და მიესალმეთ თქვენს მეუღლეს

 

 

საცობში ზოლიდან ზოლში გადაწყობა

ნოუ, ქუხნაში ბლოგზე ხართ, მანქანებზე არ იქნება

გუშინ ვფიქრობდი ყველაზე რთული რა არის რილეიშენშიპებში, და ყველაზე რთული, სინამდვილეში, არის დინების არჩევა

ნუაი, თუ თქვენ გყავთ მანქანა – ყოველ დღე როცა სახლში ბრუნდებით სამსახურიდან, და ამის თქმა ლამის გარანტირებულად შეიძლება ჩვენ ქალაქში, თქვენ ხვდებით საცობში

და საცობში, თუ ტელეფონში არ იყურები და სულ არ აგვიანებ მოძრაობას მიყოლას, ყველაზე დიდი დილემა არის ის, რო გეჩვენება რო გვედით ზოლები უფრო სწრაფად მიდიან (ხშირად ეს ასეც არის, გააჩნია რა ადგილას არი საცობი, ლოგიკური მიზეზების გამო ხან მარჯვენა ზოლი უფრო ადვილად იცლება, ხან მარცხენა, ცენტრალური თითქმის ყოველთვის წამგებიანია კსტაწი)

და ყველაზე უარესია – როცა გადაეწყობი გვერდით რიგში და ეხლა ის რიგი წავა უფრო სწრაფად რომელშიც იდექი… მანქანას რო უყურებ რომელიც შენ უკან იდგა როგორ ნელ-ნელა გასწრებს

ლოგიკურად ასეთი გამოცდილება იწვევს იმას რო ხშირად ტიპი გადმოდის გვერდზე ზოლში, და არც იქ დგება არც იქ, და ცოტახანი ცდილობს “დააკვირდეს” და შეინახოს ადგილი ორივეგან თან და მთავრდება იმით რო გააყრუებენ პიპინით და მერე იძულებული გადაეწყობა რომელიმე რიგში და დგას დაჩმორებული

ხოდა აი ურთიერთობებში ყველაზე რთული ეგ არის

როცა კარგ როჟას შეხვდება ადამიანი, ნუ თავიდანვე ხო არ იცის კაი როჟაა თუ არა და – და როცა თან ვისაც ეხლა ხვდება ისიც კაი როჟაა, და ასე შუაში “მოწყობილი” მიყვება ცოტა ხანი დინებას

და მერე გასაგებია რო კიდე ცოტა ხანიც რო გავა და ის ახალი ტიპი კითხვების დასმას დაიწყებს – შეიძლება “ოფიციალურად” არც ქონდეს პრობლემა, მარა რეალურად თავისთავში ხელს ჩაიქნევს და “საურთიერთობოდ” აღარ შეგხედავს მეტი არასოდეს

მეორეს მხრივ ის, ვისაც ხვდებოდი – ნელ-ნელა გრძნობს რო აკლდები და შეიძლება დადგეს მომენტი როცა ძველი უკვე ჩამოგშორდა, და ახალთან კიდე ზედმეტი მოგივიდა და ორივე დაკარგო ვაფშე, ნუ იასნად საუბარია იმაზე რო ახალი იმდენად გისწორებს რო გინდა “ურთიერთობა რომელიც სადმე მიდის” 😀

და აი მომენტის პოვნა – როდის უნდა მიხვდე რო ზოლიდან ზოლში გადახვიდე, ისე რო დარწმუნებული იყო რო სწორს შვები და თან გვიანიც არ იყოს…

და მერე კიდე არ მოიხედო უკან, არადა იმანაც კეთილად გაგიშვა და აგრძელებს ცხოვრებას  და ვერც კი ბრაზდები მასზე რო უკან ზოლში დაბრუნების ჭია არ გიჭმდეს ხან ტვინს…

არ ვიცი რამდენად სწორად ვხსნი მარა იმდენ მდედრს ვხვდები მსგავის დილემით, (მამრებს უბრალოდ არ ვხვდები, ნუ დამძრახავთ სექსიზმს ამჯერად) რომლებსაც თან “პროსტა” ურთიერთობა არ უნდათ, მარა თან ვერ წყვეტენ რომელ რიგში დადგნენ, და ელოდებიან რო რომელიმე რიგი თვითონ აპიპინდება გადააჯვი ქალო სხვა ზოლში დროზეო რო ამანაც რას მისიგნალებთ თქვენი დედაცო აგინოს და ამაყად გადაეწყოს დარწმუნებული რო სწორად მოიქცა…

საიდუმლო მასალები

კი, პირველ რიგში მინდა სერიალ x-files-ებიდან დავიწყო, უფრო სწორად იმ მილიონ-ერთი ამოუხსნელი ისტორიების საერთოდ შეჯამებიდან რომლებსაც ისენი ეხებოდნენ

ყველა ისტორიას ერთი რამე აერთიანებს – ადამიანებმა მოკრეს თვალი რამეს რაც ვერ ახსნეს

შეეშინდათ, შეექმნათ მძაფრი ემოციური ფონი

მერე მოყოლისას მოყვნენ რას გავდა, რას წააგავდა ნათება, რას გავდა ხმა

მარტო დარჩენილებმა შეავსეს ეს ყველაფერი საკუთარი მოსაზრებებით იმაზე რა შეიძლება ყოფილიყო და ბოლოს ასეც დაიჯერეს

მერე მოდიან ემპათიური მალდერი (ქვემოთ “დაქალი”) და რაციონალური სკალი (ქვემოთ “მე”) – კსტაწი როლები სპეციალურად იყო გაცვლილი, სქესობრივი სტერეოტიპების დასანგრევად და სერიალის უფრო საინტერესოდ გასახდელად

იმიტო რო იმპულსური და ემოციური, “ლამაზი” კაცი და რაციონალური და შეუპოვარი არც-ისე-სიმპათიური მდედრი ბევრად საინტერესო თემაა ვიდრე იმპულსური, ემოციური და ლამაზი მდედრის და რაციონალურ-შეუპოვარი არც ისე სიმპათიური მამრის სერიალი – წარმოიდგინეთ, ეგრევე სტანდარტულ-ბორინგად მოგეჩვენებათ

ხოდა მოდიან და უსმენენ, მალდერს სჯერავს – და ცდილობს მოცემულობის პირობებში ახსნას, გამოიკვლიოს სხვა დეტალებიც და მათი მეშვეობით დაამტკიცოს რო მთხრობელი მართლია, სკალის არ სჯერავს და ცდილობს გამოიკვლიოს იგივე გარემოებები და სხვანაირად დაალაგოს მოზაიკა და ახსნას რა მოხდა სინამდვილეში და რო ყველაფერი მთხრობელის პერცეფციის ბრალია და არაფერი გასაკვირი არ არის

ხოდა…

მეც ადამიანი ვარ, მეც მყვარებია

სიყვარული ნამდვილად არის ნივთიერებებით ინტოქსიკაციის მძიმე ფორმა, გავს ხან სიმთვრალეს(ტყუილად არ წერენ ასე პოეტები), ხან საჭმლით მოწამვლას, ხან გულის შეტევას(ცუდი და კარგი გაგებით), ხან LSD-სავით მილიონ ნათელ ფერს დაგანახებს რომელიც არასოდეს გეგონა თუ ჰქონდა სამყაროს, ხან პლანივით გაგიხსნის, ხან სოკოსავით ცუდი პრიხოდი აქ ალაგ ალაგ, და საერთოდ ხშირად ბოლოს კრაკადილივით მომაკვდინებელია…გამოგწურავს, გამოგახმობს და დაგტოვებს ავადმყოფს

მოკლედ რეალობა იმაშია რო ყველა ნარკოტიკი და სასმელი დაფუძნებულაი იმ ნივთიერებების ხელოვნურად შეყვანაზე რომლებიც ბუნებრივად გამოიყოფა ჩვენს ორგანიზმში და თუ საუბარია “სასიამოვნო” ნივთიერებებზე – უმეტესობა მათგანი ნამდვილად მონაწილეობენ ე.წ. “სიყვარულში”

და ვისაც ყვარებია და სრულიად განკურნებულა, ყველა დამეთანხმება როგორ ხვდები პოსტ ფაქტუმ რო იმენა შეშლილი ავადმყოფი იყავი, რო იმენა აჯერებდი შენ თავს რაღაცეებს, რო უფრენდი, რო ბრმა იყავი, რო… რავი თქვენით შეავსეთ

სიყვარულის რაციონალურ გააზრებაზე ორი მიდგომა არსებობს ხო?

ერთია ე.წ. გულგატეხილი მიდგომა – რო მეტი აღaრ გინდა მაგ უბედურებაში გახვევა და იკავებ თავს სიყვარულისგან

მეორეა ოპორტუნისტული მიდგომა – რო არაუშვს, დიახაც მინდა ხშირ-ხშირად ეგ ნარკოტიკი, თავის ტკივილებიანად

როგორც წესი პირველ მიდგომას მიმართავენ უფრო ის ადამიანები რომლებმაც ყველაფერი რაც უნდოდათ “ეცადათ” სიყვარულის მხრივ, ცადეს, მიიღეს და მორჩა მერე

და მეორე მიდგომას აწვებიან ადამიანები რომლებიც ჯერ კიდევ რაღაცას მოელიან სიყვარულისგან რაც ჯერ არ მოხდა მათ ცხოვრებაში

ნუ ეს იმ დაშვებით რო ორივე შემთხვევაში საზრიან, ანალიზის უნარიან ადამიანებზე ვსაუბრობთ რომლებიც საკუთარ თავს უღრმავდებიან ბოლომდე და არ წყვეტენ იქ სადაც აღარ სიამოვნებთ მეტი ფიქრი, მათ შორის იმაზე რატომ არიან თვითონ ცუდები და დამნაშავეები

“არ სიყვარულშიც” – ბევრი კარგი რამე ცხდება ცხოვრებაში, უსიყვარულო ურთიერთობებიც ძალიან საინტერესოა, ძალიან ახლოა, თბილია და ალაგ ალაგ უფრო საინტერესოც კია ვიდრე სიყვარული, მარა ნუ LSD-ს პრიხოდიც არ აქვს, იმიტო რო თავს არ აძლევ უფლებას გადავარდე მოწამვლაში – სამაგიეროდ კრაკადილიც არ გემართება…

ხოდა სიყვარულს ახლავს ერთი კოშმარი, რომელიც ბოლო დროა ჩემი შესწავლის საგანი გახდა

არასრულ ინფორმაციაზე დაფუძნებული დასკვნები

ძირითადად ეს ხდება როცა ერთს უყვარს “მეტად”, ან ასე ვთქვათ სხვანაირად, “ირაციონალურად”, ვიდრე მეორეს

ამაზე საუბარისას ერთ მეგობართან, მისი ჩუმად მოსმენისას რეალურად, უცებ მხია რო მეც მიყვარდა, და იმას არ ვუყვარდი უკან ისე როგორც მე(მინიმუმ), და არა ერთხელ უთქვამს რო ჩემი აზრები, კარგი და ცუდი აზრები მასზე, მცდარია იმიტო რო ვიგონებ რაღაცეებს რაც არ ვიცი

არა ერთხელ უთქვამს “მკითხე სანამ რამეს დაასკვნი” – და მე სუ არ მესმოდა რას მეუბნებოდა

მესმოდა, მარა ვერ ვიგებდი… სასაცილო ის არის რო ყველა ადამიანი გაიგებს რა ვთქვი ეხლა 😀

უბედურებას იწვევს ის რო ადამიანი რომელიც გვიყვარს, ნუ თუ მთლად ციდან არ დავეცით, ახლობელია საკმარისზე მეტად, და უამრავი დეტალები ვიცით მის ცხოვრებაზე, ხშირად ისეთი დეტალებიც კი რომლებიც მეტი არავინ იცის, პატარა დეტალები და დიდი დეტალები, მაინდამაინც რაღაც კატასტროფიულ საიდუმლოებებზე არ ვსაუბრობ, რაღაც მარტივი რაღაცეები ვიცით, ზედმიწევნით – იმიტო რო მან თვითონ მოგვიყვა, ან ერთად ვიყავით უამრავი სიტუაციაში ერთად

და ამ ფონზე – როცა ის ჩვენთან ერთად არ არის…

აქ უნდა ვთქვა მთავარი მახასიათებელი სიყვარულის სანამ გავაგრძელებ – რო როცა გიყვარს იმ ადამიანზე ფიქრობ იმაზე მეტს ვიდრე მასთან ერთად ხარ (ანუ მასთან ერთად რო ხარ ხო ფიქრობ და მერე როცა აღარ ხარ – მაშინაც მასზე ფიქრობ) – და ეგ არი ძაღლის თავი და ფეხი და ყველაფერი რაც დამალულია…

ხოდა, ამ ფონზე – როცა ის ჩვენთან ერთად არ არის, და ჩვენ მაინც სულ მასზე ვფიქრობთ – ჩვენ ვფიქრობთ სად არის და რას შვება, ხშირად კარგს და არა ცუდს, ან ნეიტრალურს, მარა ვერ ვწყვეტთ ფიქრს იმაზე რას აკეთებს და როგორ არი, რამდენ ათას კილომეტრზეც არ უნდა იყოს, ან გვერდზე ქუჩაზე 2 კვარტალს იქეთ…

თან რახან 21-ე საუკუნეა – შეგიძლია იმწამს მისწერო, რა თქმა უნდა არა პირდაპირ “რას შვები სად ხარ, აბა რეპორტი ჩამაბარე” – არა, უბრალოდ მისწერ, უბრალოდ გიპასუხებს, იხუმრებ – გაეცინება, მერე პირიქით – იქეთ გეხუმრება რამეს, მოკლე ისტორიას მოგიყვება დღისით რა გადახდა

რაც კიდე უფრო გაფიქრებიებს რო ყველაფერი იცი მასზე, რო იცი ეხლა სად არის, იცი რა ემოციურ მდგომარეობაშია, იცი როგორ არი და ყველა შენს დანარჩენ ფიქრებს მისი არსებობის შესახებ უკეთებ ვალიდიფიკაციას – იმაზე რას შვება ალბათ ეხლა სანამ მწერს, შვებოდა 10 წუთის წინ და იზამს 10 წუთის მერე –

და მერე იგებ, ან თვითონ გიყვება, ამბობს, ან იქცევა, ან აღმოჩნდება სადმე როგორმე – ისეთი რამე – რო ვერანაირად ვერ სვამ მის ქცევას – იმ ჩარჩოებში რომლებიც შენ წარმოგედგინა რო ხდებოდა

და ამ გაურკვევლობისას, ფიქრობ რა კარგად იცნობ და იცი მისი იმ დროში არსებობის უმეტესობა დეტალები, ავსებ ფორმებით, ფერებით და შუქებით – იმისმიხედვით როგორ ხარ განწყობილი ადმაიანისადმი იმ ეტაპზე, ან თვლი რო ასე ყლეურად იმიტო მოიქცა – რო უყვარხარ და ასეთი ჩახლართული გზით უნდოდა ეჩვენებია რო… და სრული დებილიზმი, ყველა სკალი რო გეუბნება რო შენ შიგ ხო არ გაქ ადამიანო თვალი გაახილე რეებს ბოდავ, და ვერ ახელ

ან თუ უარყოფითად ხარ განწყობილი – წარმოიდგენ ყველაზე უარეს ვერსიებს, და იგონებ რო სატანა ჩასახლდა მასში და დიდ გრუპავოი ორგიაში შესწირა 10 ქალიშვილი ლუციფერს… – რაზეც ყველა “მალდერი” გეუბნება – ეგრე იქნებოდაო ნამდვილადო, ვირიშვილი ეგო, წამო ბაევოი მაკიაჟი გაიკეთე და დავლიოთ სადმე კლუბშიო

მილიონჯერ შემივსია დადებითი დეტალებით, და ჩამიკვეხებია ჩემი თავი კიდე ისტორიაში – ანუ it’s always about ur self – იმან ეს ქნა ასე და ისე, მანამ სანამ მეჩატავებოდა თან, იმიტო რო ვუყვარვარ და ვუნდივარ და ჩემთვის, ჩემზე, ჩემგან – სუ საკუთარი თავია მაინც სადღაც ახლოს მთავარ როლთან, ხშირად სრული მარაზმი – იმან იმიტომ მითხრა ყლეზე მკიდიხარო, და მეორე დღეს მომწერა ხო არ გვეტყნაურაო – რო წინა დღეს განიცადა რო მე 3 საათი არ მივწერე არაფერი და გაბრაზდა, მერე ინანა და მაგრძნობინა რო დააშავა… არადა იმას ვაფშე არ ახსოვდი, წინა დღეს, ისევე როგორც შემდეგ დღეს ყლეზე ეკიდე, პროსტო მეორე დღეს ეტყნაურებინებოდა – ვსიო

დაბადებისდღე იმიტო მომილოცა დღის 4 საათზე და მითხრა “კიდევ კაი ფეისბუქმა გამახსენაო” – რო სინამდვილეში ვუყვარვარ და არ უნდა რო ბოლომდე commited გაიჩითოს ჩემთან და ამიტო ზრდილობიანი დრო დაიცადა და მერე ვითომ ფეისბუქიდან გაიგო… აბა როგორ შეიძლებოდა ჩემი დაბადებისდღე დავიწყდებოდა? – ბოლოს და ბოლოს ჩემს წინა დაბადებისდღეზე ზუსტად იმით გამიცნო რო მომწერა და მე ვუპასუხე დაბდღე მაქ თქო და მთელი დღე ერთად ვირბინეთ რაღცეებზე და სუ ყველაფერზე მეხუმრებოდა რახან დღეს იუბილარი ხარო…

ნუ ი პირიქით – ის ვიღაც ვინც ადრე მოსწონდა მას, და ეს ჩვენი ობიექტი იყვნენ ერთსა და იმავე ქალაქის უბანში გუშინ – ზნაჩიტ იმის სანახავად იყო, მაშინ როცა მე არ მპასუხობდა და არაფერი რულზე არ იყო… და თუ აღმოჩნდა რო მისალმებია – ვსიო, სექსი ქონდათ, ფეხმძიმედ არის უკვე და ოჯახი გაიცნო…

სინამდვილეში ამ დროს სულ ყურებში მიტრიალებს იმ გოგოს “მკითხე! ნუ ასკვნი ინფორმაციის ნაწყვეტების საფუძველზე იმას რაც გინდა და სადაც სუ შენ გარშემო ტრიალებს პლანეტა, დადებითსაც და უარყოფითსაც, ნუ ასკვნი!”

უბედურება მანდ იბადება, როცა არ გიყვარს ადამიანი, ახლობელია, უახლოესია, მარა არ გიყვარს იმ ემოციური ქიმიური დედამოტყნულობით – არ იგონებ არაფერს, როცა მასთან ერთად არ ხარ, არ ფიქრობ მასზე – და როცა ნახულობ რას შვები? – ეკითხები რას შვები, როგორ ხარ, ვა, რა საინტერესოა, კიდე? – ხო ძაან კაი – და ვსიო

არაფერი საკუთარი აზრი, საკუთარი “ვერსია” იმ ადამიანისა არ გყავს შენს შიგნით, ნასას რო ყავს კოპია იმ რობოტისა რომელიც მარსზეა და აქ რო ამოდელირებენ იმის მოძრაობებს სანამ იმით იქ იზამენ, უსმენ რას გეუბნება, და ემოციურად გკიდია – რასაც გეუბნება ზნაჩიტ ეგრეა, ყველა ადამიანს აქვს ტყუილის უფლება

მარა როცა იცის რო ემოციურად არ მიუდგები – დიდად არც გატყუებს, თუ მაინამდაინც მესამე ადამიანის ინტერესებს არ უფრთხილდება

და როცა გიყვარს, ცურავ საკუთარ ქიმიურ არეულობაში, გყავს რაღაც წარმოსახული ადამიანი, რომელიც სუ შენზეა, შენი აზრით, ორიენტირებული – სუ ყველაფერს აკეთებს ან არ აკეთებს შენ გამო ან შენ წინააღმდეგ, და ყველა მისი მოქმედება რაღაც მესიჯს შეიცავს

ისე პროსტა არ გახედავდა იმ გოგოს, ამით ან განიშნებს რო დამახინჯდი, ან შენ გღალატობს

შეუძლებელია არაფერზე არ ფიქრობდეს – ან ფიქრობს როგორ არ მოვწონვარ, ან ფიქრობს ხელი ხო არ მთხოვოს…

რა თქმა უნდა “მკითხე”-ც არასწორი რამეა, ხშირად ადამიანი თუ რამეს არ ყვება – ზნაჩიტ არ უნდა მოყოლა, ეგ კიდე ცალკე გადახრაა, სუ რო ტვინს ტყნავენ რას ფიქრობ, რას აკეთებ, რას, რას… და ბლიაძ – მაცადე რა არსებობა, მომინდება მოგიყვები, არ მომინდება არ მოგიყვები ვიქნები ჩემთვის

მარა როცა გიყვარს – შენ არ ხარ ნორმალური და ვერ იქცევი ნორმალურად სამწუხაროდ

გეუბნებით – უსიყვარულო ცხოვრება მშვენიერია

სიყვარული არი ფიზიო-სოციალური გადარჩენის მეთოდების ევოლუციის შედეგი რომელიც მნიშვნელოვანი იყო სხვა და სხვა პერიოდში, კი – იმიტო რო ადამიანი საზოგადოებრივი ცხოველია და აქვს სოციალური ქცევის წამახალისებელი ფიზიოლოგიური სტიმულანტები – ყველა სოციალურ ცხოველებს აქვთ ეგეთები

ზოგს “ქიმია” აიძულებს დატოვონ ჯგრო და გამოეყონ ახალ ჯგროს შესაქმნელად, ზოგს აიძულებს არ ჭამონ და მოკვდნენ სხვა ინდივიდების გადარჩენისთვის, ზოგს აიძულებს ერთად დარჩნენ სამუდამოდ და მეტი არავისთან ჰქონდეთ სექსი დაავადებიბის და მუტაციების კონტროლისთვის და არ შეიძლება გადარჩენის ინსტინქტებად მხოლოდ ინდივიდუალური გადარჩენის ინსტინქტების განხილვა როცა ასეთ, სოციალურ, ცხოველებზე ლაპარაკობ

მე არ ვიცი როგორ უნდა განიკურნოს ადამიანი ამისგან, არ არსებობს არანაირი “მკითხე” რომელსაც ეტყვი და “არ იფიქრო შენით რაღაც სისულელე ისტორიები” დაავალებ და გაიგებს

მართლა არ ვიცი, როდესღაც ეს მთავრდება, რუსები რო იტყვიან “წიბია ატპუსკაეტ” და ცოცხალი რჩები ან კვდები – მეტი მკურნალობა არ ვიცი

 

იგავ-არაკები ურთიერთობებზე

2013 წელს მგონი ელერდაშვილმა სადღაც კომენტარებში მითხრა ცხოველებით ჩაანაცვლე შენს ისტორიებში ქალები და კაცებიო, ხოდა ეტყობა ეს დავწერე, ლიტერატურული და შინაარსობრივი ფასეულობა კაი ხანია დაკარგა, მარა არ უნდა დაიკარგოს 😀

1. დედალი კატები ან კნავიან ან ჩხავიანო… იმის მიხედვით მაისი აქვთ თუ არა

2. მამალი დათვი გაიღვიძებს, ჩაირბენს მდინარეზე, პირს დაიბანს და მერე ხეობას სირბილით ჩაუყვება – იმიტო რო მამალი დათვი ფორმაში უნდა იყოს. დედალი დათვი გაიღვიძებს და დაიწყებს თათზე ბეწვის ლოკვას. მამალი დათვი მორჩება ვარჯიშს, წავა სანადიროდ და დიდ ირემს დაიჭერს. დედალი დათვი ზის და უკვე მუცელზე ილოკავს ბეწვებს. მამალს დათვს ძმაკაცი დათვები დაურეკავენ მოდი აქ მინდორში გოგრა ვიპოვნეთ – ვაგორაოთო – წავა გოგრას აგორავებს, დედალი დათვი ფეხებზე ბეწვს ილოკავს. მამალი დათვი ნაცნობ მონადირესთან შეივლის სახლში და “კლასიკოსების” მრავალტომეულის შემდეგ ტომს მოპარავს – სიცოცხლის რისკის ფასად, წამოწვება ცოტა ხანი და წაიკითხავს, დედალი დათვი ზის და ფიქრობს ხომ არ ჯობია დღეს ტაკოზე ბეწვები – საპირისპიროდ გაილიკოს? – მამალი დათვი სახლში წამოვა და უკანა გზაზე მდინარის ნაპირზე – დიდ ლოდზე ტალახით – მზის ჩასვლას დახატავს, მერე მდინარეში ჩახტება, დაიბანს და ბუნაგში აირბენს. დედალი დათვი ბრჭყალებს იკვნეტს. მამალი დათვი მოვა სახლში და ეცდება დედალს ჩაეხუტოს – დედალი კი გაწევს “ფუფ, გაწიე შენი ბინძური თათები, შენ ჩემანაირ გალოკილ გოგოს არ იმსახურებო”

3. ბეღურები დაფრინავდნენ, იწყობდნენ ბუდეებს, ეძებდნენ საკვებს, თამაშობდნენ, წიგნებს კითხულობდნენ, კოსმოსურ რაკეტებს იგონებდნენ. ერთ უნიათო ბეღურას კი არაფერი საინერესო არ შეეძლო, მერე გადაწყვიტა ეს იმიტომ რო მე ბეღურა კი არა თუთიყუში ვარო! – წავიდა, იშოვა საღებავები, გადაიღება და დადიოდა თავაწეული აი თქვე გოიმო ბეღურებო მე როგორი განსხვავებული ვარო… მოფრინდა არწივი და შეჭამა :დ

4. ფუტკრები მთელი დღე ოფლში იღვრებოდნენ, კრეფდნენ ყვავილებიდან ნექტარს, მიქონდათ სკაში, აკეთებდნენ თაფლს და ფიჭას, მერე ამ ყველაფერს მამალი ფუტკრები დედალ ფუტკარს მიართმევდნენ, მის გარშემო დაფარფატებდნენ რო ცივ ნიავს არ შეეღწია დედლამდე, სკას არემონტებდნენ, მტაცებლებისგან იცავდნენ. დედალი ფუტკარი კიდე იმაზე ატრაკებდა – მეც მინდა ლამაზი ყვავილების ყურება თქვენ რო მთელი დღე დაფრინავთ და ლამაზი ყვავილების ყურებისგან სიამოვნებას იღებთო – გამოფრინდა, პირველ ყვავილამდე ვერ მიფრინდა ისე მოკვდა.

5. დედალი ფარშევანგის დაბადებისდღე ახლოვდებოდა, მამალი ფარშევანგი უყურებდა ამ იდეალურ ქმნილებას და ვერ მოეფიქრა რა ეჩუქებინა ამ იდეალური არსებისთვის ისეთი რაც მას უკვე არ ქონდა… მივიდა და კითხა რა გაგიხარდებაო? – მე გამიხარდებაო ისო რაც ათბობსო… ვახ გაიქცა მამალი ფარშევანგი, მზე მოგლიჯა და მოუტანა… დედალმა ფარშევანგმა კიდევ ისტერიკა დაუდო – როგორ ვერ მიხვდი რო უთო ვიგულისხმე, ჩემს უთოს ავტომატური წყლის მისხმის სისტემა არ აქვს და მინდოდა ახალი ავტომატური უთო გეჩუქებინა და დაჟე დაგინამიოკეო!

9. რწყილს შეუყვარდა ჭიანჭველა. გადაწყვიტა მისთვის ბეჭედი ბაწარზე წამოეცვა და ეჩუქებინა. მივიდა ღორთან – ღორო მომეცი ბეწვიო, დავგრეხ ბაწარსო, ჩამოვკიდებ ზედ ბეჭედსო, ვაჩუქებ ჭიანჭველასო და მომცემსო – ღორმა უთხრა მეო მუხაზე მიდგებაო, უთხარი მომცესო და მოგცემ ბეწვსო… მივიდა რწყილი მუხასთან – მუხა მიეცი ღორსო. იციო რწყილო ამ უბნელი ყვავი მაგრა მიტყნავს ტვინსო – უთხარი შემეშვასო და მივცემ ღორსო… ახტა დახტა რწყილი – მივიდა ყვავთან, ყვავო შეეშვი მუხასო, მუხა მისცემს ღორსო, ღორი მომცემს ბალანსო, დავგრეხ თოკსა ბაწარსო და მომცემს ჭიანჭველაცო! – ყვავამა უთხრა – მე რო ჩემი ნაშა მელია მინეტს არ მიკეთებსო? – ახტა დახტა რწყილი – მივიდა მელასთან, მელა გაუკეთე რა მინეტიო ყვავსო, შეეშვება მუხასო…. – მელიამ უთხრა ყვავი მე ვ ჟიზნი არ მიკეთებს კუნისო დაო… – რწყილმა უთხრა მე გაგიკეთებო, კარგიო უთხრა მელიამ, რწყილმა გაუკეთა კუნი, მელამ გაუკეთა მინეტი ყვავს, ყვავმა @!@ზე დაიკიდა მუხა, მუხამ მისცა ღორს, ღორმა დაიპუტა ფანჩ… მისცა რწყილს – რწყილმა დაგრიხა ბაწარი, ჩამოკიდა ზედ ბეჭედი – აჩუქა ჭიანჭველას, ჭიანჭველამ კიდე უთხრა აუ არ მიდგება შენზეო და წავიდა ყვავს გაუკეთა მინეტი – ყოველთვის მევასებოდნენ შავი მფრინავი ბიჭებიო… 😀

11. კალმახები დაცურავდნენ მდინარეში – ყველა კალმახმა იცოდა რო გამრავლების პერიოდი რო მოვა – უნდა აცურდე მდინარის დასაწყისისკენ იმიტო რო მდინარე გასასვლელში უერთდება ზღვას, ხდება მარილიანი და მოკვდები… დედალ კალმახებს ბევრს ეზარებოდა მდინარის თავისკენ ცურვა და მიყვებოდნენ დინებას – ხვდებოდნენ ზღვაში და იხოცებოდნენ – ასე თაობიდან თაობამდე ხდებოდა ბუნებრივი გადარჩევა ძლიერი და მოტივირებული დედალი კალმახების…

13. წეროები – მიფრინავდნენ. მამალი წერო გაფაციცებული აქეთ იქეთ იყურებოდა, ცდილობდა ყოველ წამს სწორად გამოეცნო ჩრდილოეთი საით არის, ეცნო აგერ იმ მთის კლდოვანი წვერი, ტბა – ოვალისებრი, დედალი წერო მიფრინავდა მის უკან და მთელი გზა რაღაცას უყვებოდა, მამალ წეროს ტვინი ებნაოდა და ცდილობდა არ ესმინა, გზა გაეკვლია რომ დაღამებამდე სახლში მიფრენილიყვნენ. 2 დღის მერე დედაწერო ეუბნება რო გთხოვე დედაჩემს გამათფობელი აუტანე ტბაზე – რატომ არ აუტანეო? – როდის მთხოვეო კაცოო? – როგორ იმ დღეს სახლში რო მოვფრინავდით მთელი გზა გიყვებოდი დედაჩემს როგორ ცივა და როგორ უბერავს და გთხოვე ხო აუტან გამათფობელს და მითხარი კარგიო…

16. დედალ ბაგამოლთან მივიდა მამალი ბაგამოლი და უთხრა მიყვარხარო, მერე უამრავი საჩუქარი აჩუქა, ტყეს ხანძარი გაუჩნდა – მამალი ბაგამოლი გაიქცა, 1 ფეხი დაიწვა ძირამდე მარა გადაარჩინა… დედალი ბაგამოლი “დაფიქრდა და მიხვდა” რო უყვარდა – დაწვა, გაშალა ფეხები და უთხრა მოდი და დამიპყარიო, მამალი ბაგამოლიც ამდენი “წვალების” მერე ბედნიერი მივარდა, ხან ასე ატრიალა, ხან ისე მოეფერა, ხან ასე ასიამოვნა, ხო არ გკიტვაო, ოდნავ მაინც თუ არ მოგწონს თქვიო, კიდე ხო არ გინდა გათავებაო? – არაო, 6 საკმარისიაო უთხრა დედალმა ბაგამოლმა – გააღო პირი და თავი მოაჭამა მამალს…

ჯერ ეს იყოს, დანარჩენებზე ვიფიქრებ :დ

რას ნიშნავს იყო სექსში კარგი? – vol 2.0

ნა დნაიხ დუმალ

ყველაზე უარესი სექსები ვ ჟიზნი მქონია მდედრებთან რომლებმაც რაღაც დოგმატურად იცოდნენ “როგორ იღებენ სიამოვნებას”, როგორ უნდა იზასაონ, როგორ უნდა ქნან ეს და ის… და მეტი არაფერს არც განიხილავდნენ

იგივე ხანგრძლივ ურთიერთობაშიც სექსი ბანძდება ზუსტად იმიტო რო ორივემ ზუსტად იცით კონკრეტული რამეები რა მოგწონთ და მეტი არაფრის საშუალებასაც აღარ აძლევთ პარტნიორს, აღარც ის იწუხებს თავს მამენტ მეტზე და შეიძლება კონკრეტული მოკლე მონაკვეთები რასაც თქვენ შორის სექსი ქვია – სასიამოვნოა, მარა მოკლეა, ერთი და იგივეა და…

…და დაშორდები და მერე სხვასთან სუ სხვა რამეებს რო შვები მერე ფიქრდები რო არადა იმასაც ხო ემუღმებოდა ეგრე და თურმე მისწორდება და რატო ვკერავდი “კაი ეხა ნუ დაიწყე ისევ” როჟას ამაზე?

საუბარი არ არის არც ცალკე პოზებზე, არც ცალკე როლებზე, არც ცალკე ნახვრეტებზე, არც ცალკე რამეზე… საუბარია ერთობლიობაში ყველაფერზე ერთად

სექსი – ასწორებს მაშინ როცა ორივე პარტნიორი კონცეტრირებულია მეორე პარტნიორის სიამოვნებაზე… უფრო სწორად კი – შეთამაშებაზე, სპორტივით – კარგ “რასპასოვკაზე” პარტნიორთან

ყველაზე აუტანლები სექსში არიან ადამიანები რომლებიც აცხადებენ რო მე მიყვარს ასე, და აი მასე და მასე – არ მიყვარს, ეგეც არა, მარტო ეს… სუ რო ყირაზე გადასვლა იყოს ეს და თავის ყულფში გაყოფა – მაინც არ ასწორებს

სექსი ასწორებს როცა შენ გინდა გამისწორო მე, და მე მინდა გაგისწორო შენ და ამ გასწორებების მონაცვლეობას ვახდენთ – ან ვაფშე ურთიერთ დამთხვევას

და არ ასწორებს როცა შენ გინდა გაისწორო შენი და გკიდია რა უსწორდება მეორეს

არაფერი გრეხი არ არის იმაში რო გინდოდეს სხვა ასიამოვნო და “ნახმარი” არ ხდები ამით, თუ უბრალოდ მოზომავ იმას რო სიამოვნებების როლების მონაცვლეობა ხდებოდეს და თუ ხედავ რო ადამიანი არ ინდომებს უკან შენთვის რამეს – არ ხვდები რო ცუდი პარტნიორია უბრალოდ და ჩაიცვა წავიდა სახლში…

მოკლედ რეცეპტი ეგეთია – სექსში კარგი იყო – ნიშნავს დაივიწყო როგორი სექსები გქონდა ადრე, მათ შორის ამავე პარტნიორთან! – ეგ არი ვაფშე ხელოვნება და ყოველ ჯერზე ახლიდან აღმოაჩინო, პარტნიორიც, შენი თავიც, მისი თავიც – და რაც მთავარია აღმოჩნებისას მოტივირებული იყო მას გაუსწორო და ნუ რეალურად თუ ისიც სწორად მოტივირებულია შენ გაგისწოროს – ყველაფერი კარგად იქნება

 

მატრაკვეცობა

დაახლოებით 1 თვის წინ მირეკავს ჩემი ბავშვობის ახლო მეგობარი, ცნობილი პიროვნება, სიმპათიური და პოპულარული მამაკაცი და მოკლედ ჩახუტება ადამიანი

ტექსტით რო შენ ხო პროგრამისტი ხარ და საიტებს წერ და ერთი იდეა მაქო…

მითხრა იდეა, კარგი იდეა იყო და მეთქი აბა რა თქო, ეხლა მეძინება თქო და ხვალ შეგეხმიანები, გავიაროთ დეტალები და მსგავსი საიტი მაქ გაკეთებული და იმის ძრავზე მოვხოდავ და ზეგიდან ავტვირთოთ უკვე რაღაცეები და ა.შ. მეთქი

არ იყო რთული არაფერი, მარტივი რამე იყო და კარგი, ჯანმრთელი იდეა, საზოგადოებისთვის სასარგებლო და არა კომერციული

და ის მეუბნება:

მოიიცა მოიცა, არაფერი არ გააკეთოო, ჯერო მეო ეხლა ამაზე დავწერ პროექტსო, მერე გავაკეთებ კონფერენციასო, მერე მოვიპოვებ დაფინანსებასო და მერე დაიწყეო და მერე კიდე ტელევიზორში მოვყვები პროექტის საჭიროებაზეო

ამივარდა სიცილი და მეთქი იცი რა, მატრაკვეცა ხარ თქო

1 წამიანი სიჩუმის მერე მეუბნება “კიბორგ, გითქვამს ეგ ოდესმე ვინმე მამრისთვის?” – მეთქი მამენტ არა

ხოდა კი, ვარ მატრაკვეცაო და 100 მაგი პატივისცემით გავიმსჭვალე მისდამი თუ აქამდე რამე მაკლდა

– რო ტიპი მატრაკვეცაა, და იაზრებს რო მატრაკვეცაა, დიახაც – მომავლის კაცები, პოპულარული, წარმატებული კაცები, უნდა იყვნენ მატრაკვეცები, იმიტო რო “მონადირე” კაცების დრო წავიდა, ეხლა კაციც უნდა “ქალივით”(ბრჭყალებშია!) იყოს მატრაკვეცა “აქიცინოს ტრაკი” და მიიზიდოს პარტნიორები და თუ ის გოგოც აქიცინებს ტრაკს და ინტერესი ორ მხრივია – ყველაფერი ექნებათ, და “ნადირობა” და დაკერვა აღარ მოსულა.

ჭკვიანი ადამიანია და ნამდვილად არა ერთგზის აქვს ნაფიქრი მაგაზე, ნუ არა, მატრაკცვეცა ჯერ კიდევ ღრმა ბავშვობიდან არი მარა ნუ გამოადგა რა skill-ები, იმედია ვილიამიც მატრაკვეცა გაიზრდება, არ ვხუმრობ, და ისეთი პირი უჩანს რო ეგრე იქნება, მადლობა დედამისს, მართლა

ამის მერე სადღაც 2 კვირაში, კიდე ერთ ბიჭს ვუთხარი მატრაკვეცა ხარ თქო, იმიტო რო არანაირი საჭიროება არ იყო ყურადღება დაეთმო იმისთვის როგორ გამოიყურებოდა, მარტო ახლო მეგობარი მამრების წრეში იყო, 4 კედელში და სრულიად ჰეტერო მამრი ვართ ყველა მისი თამადობით და… და მაინც იზრუნა გარეგნულ დეტალებზე და მეთქი იმენა მატრაკვეცა ხარ, კიო ვარო აბა რაო, მე ოღონდ ტრაკი მათამაშებინე შეჩემაო და აქ რო არ ვქნა მერე ხალხში რო ვქნა ესეიგი ხელოვნური ვარო… both thumbs up მასაც

და აი, 2 კვირის წინ, მეგობარი დებს ვიდეოს როგორ დადის მოტოთი თბილისში, კარგი ვიდეოა, მართლა – ისეთი, იყურებინება

მარა ჩემი ყურადღება მიიქცია ღაჟღაჟა ფოსფორისფერმა ხელთათმანმა, რომელიც ნუ მე ვერ წარმომიდგენია რო გარეცხვიდან 2 დღეზე მეტი გაძლოს და არ გამუქდეს(უბრალოდ ბინძური ჰაერისგან) და არ აიკიდოს შავი ლაქები – იმიტო რო მოტოს რო ეხები(რეზინის სახელურებს), რაღაცეებს რო ეხები გარშემო ბინძურდება…

და ვიდეოში იყო ბრჭყვიალა ფოსფორისფერი, აშკარად რო სპეციალურად ამ ვიდეოსთვის ჩაიცვა (და სხვა მომდევნო კვირაში დადებული სურათიდან ჩანს რო ასეთი ღაჟ-ღაჟა ხელთათმანები სხვა და სხვა ფერებში ბევრი აქვს კიდევ და იცვლის და რეცხავს მანამდე დანარჩენებს ალბათ)

რაც ჩემთვის პირადად არი იმენა პარალელური სამყაროდან, ვერ წარმომიდგენია რატომ უნდა მომინდეს ისეთი კონტაქტური სამოსი – როგორიც არი ხელთათმანი, რომლითაც ყველაფერს ვეხები, მქონდეს მანათობელი ფერების და ვრეცხო…

1 ხელთათმანი მაქ ხოლმე ყოველთვის, ვხმარობ დახევამდე (სტრაიკზეც, ოფროუდზეც, მოტოზეც) – და ყოველთვის არი შავი და ყოველთვის არი ბინძური, ვრეცხავ მხოლოდ მაშინ როცა უსაშველოდ ტალახიანი ხდება ან მაზუთიანი…

იმიტო რო 1 დღეს გარეცხავ, მეორე დღეს ისევ ისეთი ბინძურია და სადღაც 3 დღეში უკვე აღწევს სიბინძურის პიკს და მერე ძღრენიანობის პლატოზე გადის და მისი მდგომარეობა არ იცვლება თუ რამე კატასტროფა არ მოხდა…

ხოდა ამაზე დავუწერე რო მატრაკვეცა ხარ თქო

და მოველოდი რო იტყოდა რო დიახაცო, და რო აბა რაო, ტყუილად ხო არ გადავიხადე რავი დავუშვათ 60 USD-იო, ან რამე ეგეთი, ანუ იტყოდა რო: ხო ვიცოდი რო ვიდეოს ვიღებდი, ხო მე საერთოდ სუფთად დავდივარ და მანათობელ ფერებში და შენ ხარ ბანძი რო დადიხარ ძონძებიანი

და იმან კი ნაცვლად ამისა – დაიწყო თავის მართლება იმაზე, რო არაფერიც! – ეს არ არის მატრაკვეცობა და რო ეს ხელთათმანი იდეალურია მაზუთში საქექადაც და თბილისისნაირ ბინძურ ქალაქში სატარებლადაც, ანუ იმენა გაპრავება დაიწყო რო “რაციონალურად” და ობიექტურად – ასე ჯობია ხმარებაში და ვიდუხა სუ ფეხზე კიდია

და დღემდე “სტკივა” ჩემი ის კომენტარი და დღემდე “ვითომ მეკაიფება” ისევ იმ მხარეს რო “აი კასკაც წითელი მახურავს და ღაჟღაჟა, მარა კიბორგა ამაზე იტყვის რო ეს არ ვარგა ომის დროს” – იმის მაგიერ რო უბრალოდ გამაჩუმოს იმით რო დიახაც მატრაკვეცობაა, დიახაც ვზრუნავ იმაზე რო ლამაზად ვჩანდე, იმიტო რო დღეში 5 სელფის ვიღებ და ეს არ ტეხავს!

იმიტო რო სინამდვილეში მე რაციონალურად მის მხარეზე ვარ, უბრალოდ მე ვეღარ ვიცვლები საკმარისად და სექსისტი-მაჩოს როლი მაქ ფეისბუქზე და ამაყად ვასრულებ და ეგ “ხუმრობა” უნდა წამეგო და უნდა დამჯმოდა…

და აი კიდევ რამდენიმე დღის წინ, მედო სტატუსი ქალებზე, კუპალნიკებზე და იმაზე რამდენი ასეთი სურათია ფიესბუქზე ბოლო დროა და რო დაგვინდონ, ან დამტაგონ მაინც რო აღარ ვეძებო… 😀

რაზეც ერთ-ერთმა მეგობარმა დაწერა – ყურადღების მისაქცევად ვდებთ და მოგვაქციე შენც ნუ გერიდებაო

და ამაზე რამდენიმე მდედრმა, და ერთმა განსაკუთრებით, შეედავა რო რას ამბობ! – მეო კუპალნიკიან სურათებს (ამდგარი ძუძუს თვებით ❤ ) იმიტო კი არ ვდებ რო ვინმეს აუდგესო, მე ისევე ვდებ როგორც დავდებდი ზამთარში თხილამურზე გადაღებულ სურათს – რო აი რას ვაკეთებდი ზაფხულშიო…

matrakvecobaმე ამასობაში სახლიდან გავედი, რულზე ვიჯექი და აღარ მეცალა საკამათოთ და მაშინვე დავგეგმე ამ პოსტის დაწერა და ამ პოსტერის აწყობა და დამეზარა მერე…

ერთადერთი რაც იმ გოგოს უნდა ეთქვა – უნდა ეთქვა დიახაც ვიპრანჭებით და დიახაც ლამაზი ვარ და იმიტო, მისწორდება ჩემი ახალგაზრდობა და გარეგნობაო

და არა დავებოლებიეთ რო ვითომ უბრალოდ ბოლო “აქტივობა” გამოაჩინა ფეისბუქზე, წიპა მე რო დრონების ვიდეოებს ვდებ რო ხალხი ჩავითრიო – დრონ რეისინგში

იმ ვიდეოებზე მე არსად ვჩანვარ, რაც ჩანს – იმისკენ ვიზიდავ ხალხს, შეძლებისდაგვარად, ნეტა ტიტველი გოგოები ჩანდნენ, მეტი მოვიდოდა 😦

და როცა სურათზე – ხაზი გაუსვით – მარტო შენ ჩანხარ და მარტო მიმზიდველ ფორმაში და არაფერს აკეთებ გარდა სურათის გადაღებისა

ეს სურათი მოუწოდებს ყველას მხოლოდ 1-სკენ – ან აღფრთოვანდნენ შენით, ან თვითონაც დაკავდნენ არაფრის კეთბით და სურათის გადაღებით საკუთარი ლამაზი ტანისთვის (თუ აქვთ, მე არ მაქ და ბოღმა მჭამს, კი. ნეტა ლამაზი გოგო ვიყო, სუ დავდებდი სექსი-სელფებს და ჩემით მივაწერდი ვიპრანჭები თქო და არ მეგრეხებოდა და არ გავაპრავებდი სისულელეებით)

მატრაკვეცობა არი მომავლის “ფლირტი” – იმიტო რო როლების განაწილება აღარ მოსულა, არ მოსულა იყო პასიური, “არ ჩანდე არსად” მარა ელოდებოდე პრინცს, და არ მოსულა იყო პრინცი ხანჯლით და ნადირობდე პრინცესაზე

ჯანმრთელი მომავალის მიდგომა – არის რო აქიცინებდე ტრაკს, თანაც ისეთ “ხელშეუხებელ” გარემოში როგორიც არის სოციალური მედია საშუალებები,  და არ გეგრეხებოდეს

იქცეოდე ასე დამოუკიდებლად სქესისგან და ჯანრმთელი “ფლირტი” არის ამ ქიცინის შედეგად შეგარჩიონ და გითხრან მომწონხარო, შენც უთხრა მეცო და ვსიო

ნუ გეგრეხებათ მატრაკვეცობა

ეგ იგივეა მე მითხრას ვინმემ ხაკის ფერი მაიკა იმიტო გაცვია რო ომს ელოდები ყოველ წამსო? – და მე შევიცხადო არა რას ამბობ, მგონია რო ეს უფრო მიხდება თვალის ფერზე თქო… კი მაგიტო მაცვია, and I’m built this way and i love it

თვენ კიდე კი – მატრაკვეცობთ, so what? – აღიარეთ თქვენ თავებში თქვენი ერთმნიშვნელოვნად დადებითი, 21-ე საუკუნის, თვისება და გაისწორეთ ბლიად